استفاده از دانش سنتی برای مدیریت تنوع زیستی

یکی از ویژگیهای دوران مدرن استفاده از دانش علمی اثباتی به عنوان تنها شکل دانش دارای اعتبار است. با این وجود سایر دانش ها غیر قابل قبول و بی فایده تلقی شده و استفاده از دانش سنتی نیز طرد و حتی قسمتی از خرافات و امری غیر علمی محسوب شده است. در چند دهه اخیر استفاده از دانش سنتی به تدریج به مجامع علمی راه پیدا نموده و در حال گسترش و نشان دادن توانایی خود برای حل چالش ها و مشکلات پیش رو بشر میباشد. بحرانهای زیست محیطی دهه های اخیر بزرگان این حوزه و حتی سایر حوزه های علمی را به این نتیجه رسانیده است که روشهای قدیمی توسعه دیگر جوابگو نبوده و استفاده از همان روش هاست که وضعیت محیط زیست دنیا را در بیشتر موارد نظیر آب، خاک، هوا و... را به شرایط بحرانی رسانده و تنوع زیستی را به شدت تحت شعاع خود قرار داده است.