اثر بخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی و سازگاری اجتماعی مادران کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعال شهرستان مهاباد

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی و سازگاری اجتماعی مادران کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعال شهرستان مهاباد انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه تجربی با استفاده از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه مادران کودکان دارای اختلال ADHD شهرستان مهاباد بودند که فرزندان آنها در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ در مراکز مشاوره روان شناختی تشخیص ADHD داده شده بودند. نمونه مورد مطالعه تعداد ۳۰ نفر از مادران فرزندان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعال بودند که در دو گروه ۱۵ نفری (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها ، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و پرسشنامه سازگاری اجتماعی S.A.S و برنامه آموزشی مهارت های زندگی بود. بعد از اجرای پیش آزمون، پروتکل آموزشی در طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای صرفا برای گروه آزمایش برگزار گردید و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت نکردند . بعد از برنامه آموزشی مجددا از هر دو گروه پس آزمون پرسشنامه های یاد شده بعمل آمد و نتایج داده ها مورد ارزیابی قرار گرفت. برای آزمون فرضیه ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده گردید . نتایج حاصل نشان داد که آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی و سازگاری اجتماعی مادران کودکان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعال موثر می باشد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی