تحلیل اهمیت –عملکرد توانمندسازهای پیاده سازی مدیریت دانش – یک مطالعه موردی

اساسی ترین ویژگی سازمان های هوشمند در قرن بیست و یکم، تمرکز بر اطلاعات و دانش است. دانش، ابزار قدرتمندی است که می تواند تغییرات و نوآوری را در سراسر جهان ایجاد کند. سازمان ها در صورتی می توانند دارایی های دانش خود را مدیریت کنند که موانع مرتبط با فرایندهای مدیریت دانش را به حداقل و توانمندسازها را به حداکثر برسانند. هدف از این پژوهش، شناسایی و رتبه بندی توانمندسازهای پیاده سازی مدیریت دانش در شرکت پارس ام سی اس است. این پژوهش، از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش، توصیفی موردی است. رویکرد استفاده شده، AHP و تحلیل اهمیت – عملکرد IPA بوده است. گردآوری اطلاعات در این پژوهش، به دو روش کتابخانه ای و میدانی (پرسشنامه) صورت گرفته است. نخست با مطالعه پیشینه پژوهش، توانمندسازهای پیاده سازی مدیریت دانش، شامل هفت عامل ساختار سازمانی، فرهنگ سازمانی، فناوری اطلاعات، رویکرد راهبردی، نیروی انسانی، تعهد و حمایت مدیران و مدیریت منابع انسانی شناسایی شده اند. سپس، اهمیت و عملکرد این عوامل مورد ارزیابی قرار گرفته است. به منظور تعیین اهمیت توانمندسازها، از رویکرد تحلیل فرایند سلسله مراتبی و نظر پنج خبره دانشگاهی و به منظور تعیین عملکرد آنها، از نظر ۱۱ نفر از مدیران و سرپرستان شرکت پارس ام سی اس استفاده شده است. سرانجام، با رویکرد اهمیت - عملکرد، توانمندسازها دسته بندی شدند. نتایج، نشان داد، عوامل «فرهنگ سازمانی» و «تعهد و حمایت مدیران» در ناحیه وضعیت عالی قرار گرفته اند و تداوم و حفظ وضع موجود آنها توصیه می شود. همچنین، عوامل «مدیریت منابع انسانی» و «رویکرد راهبردی» در ناحیه بحرانی واقع شده اند و توجه و سرمایه گذاری شرکت در این عوامل، توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، پیاده سازی ، توانمندسازها ، شرکت پارس ام سی اس