ضمانت اجراهای نظریه نقض قابل پیش بینی در کنوانسیون بیع بین المللی کالا و حقوق ایران

زمینه و هدف: در این مقاله شرایط و آثار و ضمانت اجراهای پیش ­بینی نقض قبل از رسیدن موعد در کنوانسیون بیع بین­ المللی کالا و موضوع امکان پذیرش یا عدم امکان پذیرش این نظریه در حقوق ایران بررسی و تحلیل می­گردد.مواد و روش ­ها: این تحقیق از نوع نظری می­باشد؛ و روش تحقیق به شکل توصیفی تحلیلی بوده است. روش گردآوری اطلاعات با استفاده از کتب، مقالات و رساله­ ها و اسناد بین ­المللی و داخلی و به صورت کتابخانه ­ای انجام شده است.ملاحظات اخلاقی: در این مقاله اصالت متون، صداقت و امانت­داری رعایت گردیده است.یافته­ ها: بر اساس نظریه پیش­بینی نقض، احتمال و پیش بینی متعارف و معقول نقض در آینده که از اعلام عدم اجرای تعهد از جانب متعهد یا شرایط واوضاع و احوال استنباط می­گردد، به متعهدله حسب مورد، حق تعلیق یا فسخ قرارداد و یا هر دو را اعطاء می­کند. خاستگاه این نظریه حقوق کامن لا است.نتیجه: با توجه به اینکه در کنواسیون بیع بین­ المللی کالا حق تعلیق در کنار حق حبس مقرر شده است؛ می­توان بیان نمود که خود این امر دلیل قوی بر متفاوت بودن این دو نهاد می­باشد. ماده ۲۳۸  قانون تجارت ایران می­تواند به عنوان مصداقی از پیش ­بینی نقض، البته با ضمانت اجرایی خاص(مطالبه تضمین مناسب) و قلمروی محدود تلقی گردد.

کلیدواژه ها:

پیش بینی نقض ، تعهد ، کنوانسیون بیع بین المللی کالا ، حقوق ایران ، ضمانت اجرا