بررسی تاثیر متغیرهای تصادفی بر تغییرات منحنی های IDA در قاب فولادی با سیستم دوگانه مهاربندی واگرا

تحلیل دینامیکی افزاینده یکی از تحلیل های متداول در ارزیابی عملکرد لرزه ای سازه ها محسوب می شود. معمولا در این روش از تاثیر عدم قطعیت ها صرف نظر می شود و تنها با در نظر گرفتن رکوردهای مختلف سعی می شود که عدم قطعیت بار لرزه ای مورد ارزیابی قرار گیرد. در این تحقیق سعی شده است با استفاده از دو روش مونت کارلو و دیاگرام تورنادو تاثیر متغیرهای تصادفی بر روی این منحنی ها بررسی شود. از این روی یک قاب ۱۰ طبقه فولادی با سیستم دوگانه قاب خمشی دارای مهاربند برون محور انتخاب شده و سپس تاثیر عدم قطعیت ها بر منحنی های IDA آن بررسی شده است. در ابتدا با استفاده از روش مونت کارلو حساسیت منحنی IDA رکورد زلزله بم نسبت به شش متغیر تصادفی شامل تنش تسلیم فولاد، بار مرده، بار زنده، طول دهانه، نسبت میرایی و مدول الاستیسه بررسی شده است. در ادامه با استفاده از روش دیاگرام تورنادو حساسیت زائی این متغیرها بر میانگین منحنی های IDA حاصل از ۱۸ رکورد زلزله های مختلف بررسی شده است. نتایج نشان داده است بار مرده و تنش تسلیم بیشترین تاثیر را بر متغیرهای تصادفی داشته اند. همچنین میزان حساسیت زائی متغیرهای تصادفی با افزاش شتاب طیفی افزایش می یابد. مقایسه روش دیاگرام تورنادو با روش مونت کارلو نشان داده است روش دیاگرام تورنادو با حداکثر خطایی برابر با ۱۲.۴ % دقت مناسبی در ارزیابی حساسیت لرزه ای دارد.

کلیدواژه ها:

منحنی IDA ، تحلیل مونت کارلو ، دیاگرام تورنادو ، سیستم دوگانه مهاربندی واگرا ، حساسیت لرزه ایی