ویژگی های دوره ی جوانی در ادب فارسی

آثار ادبی از زوایای مختلف با ابعاد زندگی بشری پیوند می خورد که هسته مرکزی مضامین مطرح در آنها بر مبنای بهزیستیانسان است. دورهی جوانی از ادوار خاص، پراهمیت و تاثیرگذار زندگانی، دوره نونگری و نوگرایی، تهور، هیجانی بودن وسرشاری عواطف و احساسات است. در عین حال به عنوان منابع انسانی مثبت و برخوردار از پتانسیل بالا در راستای فرایندتوسعه جامعه و موثر بر ادوار دیگر زندگی فرد شناخته می گردد. در این مقاله با نگاهی روانشناختی، آثار بزرگان ادب فارسیمطالعه گردید تا مشخص شود که آنان بیشتر به کدام ویژگی ها، ابعاد و موضوعات مر بوط به بهباشی این قشر پرداخته اند. یافته هانشان داد اندیشه مندان ادب فارسی، بر مدیریت روابط، پرورش فضیلت ها، کسب دستاورد و معنامند کردن دوران جوانی تاکید کرده اند.

کلیدواژه ها:

شعر فارسی ، جوانی ، نیک زیستی