میزان پای بندی بیهقی به اصول گزارش نویسی روزنامه نگارانه

هنر مهم ابوالفضل بیهقی در تاریخش این است که «خبر» را با چاشنی صور خیال و ابزارهای زیبایی شناسی، به جرگه ادبیات وارد کرده است. تاریخ بیهقی بی گمان یکی از شاهکارهای زبان و ادبیات فارسی است که در گونه نش شانه به شانه شاهنامه فردوسی در نظم می ساید. با خواندنبرخی از گزارش های این کتاب ازجمله «بر دار کردن حسنک وزیر» جذابیت و ماندگاری آن در دهن خواننده - حتی اگر شیفته ادبیات نباشد -پرسش هایی اساسی ایجاد می کند. روزنامه نگاری و آشنایی با منابع آموزشی روزنامه نگاری و مباحثی مانند «گزارش واقعی»، «گزارش روایی-«داستانی» و «گزارش رویداد» و «روزنامه نکاری نوبن» موجب شد تا از زاویه ای دیگر به تاریخ بیهقی یا به تعبیر دیگر «تاریخ مسعودی» نگریستهشود. به نظر می رسد «روایتگری» تاریخ بیهقی به طور محسوس و قابل توجهی شباهت هایی با روش های نوین گزارش نویسی در دوران معاصردارد؛ هرچند که این روش های نوین تاثیری شگرفت در توجه مردم به جراید معتبر جهانی داشته, اما با وجود گذشت چهار سده از تولد نخستین روزنامه چاپی، به تازگی به مانیفیست های روزنامه نگاری نوین راه یافته است.در کتاب «گزارش نویسی؛ چشم عقاب روزنامه نگاری» نوشته دکتر محمدمهدی فرقانی که از منابع اصلی مبانی روزنامه نگاری ایران بوده، اصولیمهم برای شیوه گزارش نوبسی مطرح شده است. به باور نویسنده کتاب گزارشگران ماهر و باتجربه به طور طبیعی هنگام نوشتن گزارش, ایناصول را در نظر می گیرند؛ اما گزارشگران کم تجربه و تازه کار باید به دقت مراقب رعایت آن ها در تمامی مراحل گزارش باشند. با بررسی تاریخبیهقی از منظر روزنامه نگارانه و ازانجاکه ابولفضل بیهقی گزارشگری ماهر است این نتیجه مهم حاصل می شود که اصول گزارش نویسی را تاحدود زیادی در گزارش های تاریخی خود رعایت کرده است.

کلیدواژه ها:

تاریخ بیهقی ، اصول گزارش نویسی ، روزنامه نگاری