نگرش هرمنوتیکی قانونگذار اساسی سال ۱۳۵۸ نسبت به مفهوم آزادی های بنیادین

وجه اشتراک نگرش های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این است که انقلاب منشا تحولات شگرف در روابط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی یک جامعه است. به همین ترتیب مقوله آزادی در انقلاب ۱۳۵۷ ایران در میان هر سه گونه نگرش سیاسی و فکری موجود در صحنه ایران بعد انقلاب یعنی نگرش اسلام گرای فقاهتی، چپ اسلامی و غیراسلامی و راست میانه رو به شکل گفتمان بارز سیاسی سال های تاسیس نخستین قانون اساسی بعد انقلاب درآمده و با تفاوت هایی متناسب با ظرفیت های معرفتی هر کدامشان ظهور و بروز یافته است. این گفتمان، با وجود تاثیرپذیری از گفتمان های  لیبرال دموکراسی؛ به خصوص در نگرش اسلام گرای فقاهتی به عنوان اندیشه حاکم بر دهه نخست بعد انقلاب، از مبانی و مبادی فکری و معرفتی متفاوتی برخوردار  است و نمی توان از این همانی آنها سخن گفت. گفتمان مذکور بر نگرش قوه موسس قانون اساسی سال ۱۳۵۸ نیز تاثیر گذارده است و نگرش خاصی را در مورد این مقوله می توان در میان مولفان قانون اساسی مذکور یافت که با ابزارهای هرمنوتیک مولف محور قابلیت تحلیل دارد.

کلیدواژه ها:

آزادی های اساسی ، گفتمان ، مجلس خبرگان قانون اساسی ، هرمنوتیک مولف