اختلالات یادگیری و راهبردهای تشخیص و درمان آن

اختلال یادگیری به طیف وسیعی از ناهنجاری های عصبی گفته می شود که می تواند توانایی مغز برای دریافت، پردازش و ارسال اطلاعات را تحت تاثیر قرار دهد، به صورتی که فرد مبتلا ممکن است در خواندن، نوشتن، صحبت کردن، گوش دادن، درک مفاهیم ریاضی و درک عمومی دچار ناتوانی شود. به عبارتی دیگر اختلال یادگیری به معنای اختلال در یک یا چند فرآیند روانشناختی اساسی است که در درک یا استفاده از زبان گفتاری یا نوشتاری دخیل هستند. اختلال در این فرآیندهای روانشناختی ممکن است خود را به صورت اختلال در گوش دادن، صحبت کردن، خواندن، املا یا انجام محاسبات ریاضی نشان داده و سبب کاهش عملکرد در مهارت های تحصیلی دانش آموزان شود و از این رو عدم توجه به درمان و تشخیص به موقع می تواند روحیه ضعیف، عزت نفس پایین و کمبودهایی در مهارت های اجتماعی را به دنبال داشته باشد. در این راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی راهکارهای تشخیص و درمان اختلالات یادگیری انجام شد. نوع پژوهش، کاربردی و شیوه بررسی آن نیز توصیفی- تحلیلی می باشد. همچنین از شیوه مطالعه منابع کتابخانه ای برای جمع آوری اطلاعات و داده های پژوهش، استفاده شده است. نتایج بیانگر آن که اختلال یادگیری یکی از مهم ترین دلایل ترک تحصیل در بین کودکان بوده و می تواند عملکرد درسی افراد را به شدت کاهش دهد؛ به صورتی که ادامه تحصیل امکان پذیر نباشد. هر چند این عامل می تواند بسیار مخرب باشد، اما در صورتی که به موقع شناسایی شود و درمان به موقع صورت گیرد، اثر آن بسیار کاهش پیدا می کند. کودکان با اختلال یادگیری مجموعه ی متفاوتی از علائم و نشانه ها را از خود بروز می دهند و همین عامل سبب درمان های متفاوت در آنها شده است. اتخاذ روش های درمان تیمی بین متخصصین توانبخشی، روانپزشک کودکان، معلم و کادر آموزشی مدرسه و همکاری با خانواده می تواند میزان اثربخشی درمان را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، اختلال یادگیری ، تشخیص ، درمان.