اغراق و مبالغه در مدحیات خاقانی ومتنبی

مبالغه (بزرگ نمایی) در کلام و ادبیات به معنای افراط و زیاده روی در توصیف کسی یا چیزی است . در شعر مدحی، مبالغه به زیباییکلام و جنبه های عاطفی و احساسی شعر یا نثر افزوده می شود. این مبالغه می تواند شورانگیز و موثر باشد و در تصویرسازی و تزیینسخن نقش دارد . مبالغه و اغراق در شعر مدحی از ویژگی های بارز متنبی و خاقانی است. این دو شاعر به شیوه های مختلفیممدوحان خود را می ستایند و برخی اوقات در مدح ممدوحان خود به اغراق ومبالغه روی می آورند. در استفاده از مبالغه و اغراق،باید از اغراق های نامعقول و ناپسند پرهیز کرد . برخی اغراقها ممکن است سبب ترک ادب شرعی شود. از این موارد در دیوان این دوشاعر می توانیم مشاهده کنیم.

کلیدواژه ها:

مدح ، ممدوح ، خاقانی ، متنبی ، اغراق ، مبالغه