کارکرد رنگ سیاه در خسرو و شیرین، هفت پیکر و لیلی و محنون نظامی

شاعران از دیرباز توجه خاصی به رنگ ها داشته اند و در کنار کارکرد هنری عنصر رنگ در خلق تصاویر شاعرانه وتشبیهات هنری از ویژگی تاویل پذیری آنها نیز در انتقال عواطف ویه خود بهره برده و به وسیله آنها احساساتخود را نشان داده اند. نظامی یکی از شاعران بزرگ شعر فارسی به حساب می آید که عنصر رنگ. کار کرد روان-شناختی ویژه ای در آثار او دارد. نظامی با استفاده از رنگ واژه ها ترکیبات و مضامین شاعرانه ای را پدید آوردهاست که تامل در بسامد و کارکرد آنها ابعادی جدید از شخصیت روانی او را برای محققان مشخص خواهد نمود.در پژوهش حاضر سعی می شود تا با استفاده از قواعد رنگ شناسی, کار کرد روان شناختی رنگ سیاه در خسرو وشیرین، هفت پیکر و لیلی و محنون مورد بررسی قرار گیرد. ذهن خلاق نظامی از بار معنایی و کار کرد تصویریرنگ سیاه هم در توصیفات. استعارات و تشبیهات گوناگون استفاده کرده است. این رنگ در خمسه نظامی هماشکال ثابتی دارد و هم در برخی از آثار برای توصیف اشکال کم بسامد مورد استفاده قرار گرفته است. رنگ سیاهیکی از پرکاربردترین رنگ ها در خمسه نظامی است که بررسی روان شناختی این موضوع کمک شایانی درتبیین بوطیقای هنری و شناخت جهان بینی نظامی خواهد نمود.

کلیدواژه ها:

نظامی ، خسرو و شیرین ، روانشناسی رنگ ، رنگ سیاه ، هفت پیکر