شیوههای اقناع مخاطب در الهی نامه عطار

یکی از مهم ترین آثار عطار نیشابوری، الهی نامه است . عطار در این کتاب عرفانی ، برای اقناع مخاطب و تاثیرگذاری بیشتر بر وی، از روشهای مختلفی سود جسته است . این پژوهش که به روش توصیفی - تحلیلی انجام گرفته ، به بررسی و تحلیل شیوههای اقناع مخاطب ، در کتاب الهی نامه عطار پرداخته است . یافته های این تحقیق نشان می دهد که عطار از شیوههایی مانند باورهای فرهنگی و حکایت های تمثیلی و استدلال استفاده کرده است . باورهای فرهنگی که خود شامل دو نوع: بهرهگیری از ضربالمثل ها و استفاده از قرآن و حدیث است ، جایگاه مهمی در این کتاب دارد. اقناع از طریق استناد به قرآن و حدیث در الهی نامه ۲۲ درصد و اقناع با ضربالمثل ها ۴ درصد است . اقناع مخاطب از طریق نقل حکایات تاریخی ، سیاسی ۲۸ درصد و از طریق حکایات تمثیلی ۴۹ درصد است ؛ به دلیل این که در ادبیات تعلیمی حکایات جایگاه ویژهای در القای مفاهیم تعلیمی و اخلاقی دارد، عطار نیز در اقناعسازی مخاطب از حکایات بیشتر از دیگر شگردهای ادبی استفاده کرده است ؛ افزون بر این عطار از دیگر امکانات زبانی همچون گفتگو، لحن ، سوال و جواب، ایجاز و اطناب و تکرار نیز برای اقناع مخاطب ، بهره گرفته است .

کلیدواژه ها:

اقناع ، الهی نامه ، عطار ، شیوههای اقناع.