مطالعات فقهی و حقوقی شبیه سازی انسان

از دیدگاه فقهی هیچ موضوعی بی حکم نبوده و تمامی احکام توسط شارع تشریع شده که یا در قالب ”احکام واقعی ” ابلاغ گردیده، یا مکلف به وسیله ای غیر از یقین به آن دست یافته است که به آن ”حکم ظاهری”یا حکم واقعی ثانوی” می گویند. شبیه سازی انسان در نزد شارع دارای حکم واقعی می باشد، ولیکن در شرایط کنونی این حکم برای مکلفین مستور بوده ولی به این دلیل نمی توان حکم این موضوع را که جوامع کنونی مبتلابه آن هستند را مسکوت گذاشت ولاجرم باید از طریق ”حکم ظاهری یا حکم واقعی ثانوی” است به حکم شبیه سازی انسان دست یافت .

کلیدواژه ها:

شبیه سازی انسان ، حرمت ، اباحه ، حکم واقعی اولی ، حکم واقعی ثانوی.