تاثیر یک دوره تمرین تناوبی با شدت بالا همراه با رژیم غذایی پرچرب بر بیان ماکروفاژهای M۱و M۲ در عضله گاستروکنمیوس موش های بزرگ نر نژاد ویستار

مقدمه و هدف: فعالیت ورزشی در جنبه های مختلفی مانند سیستم عضلانی بررسی می شود. این پژوهش به بررسی تاثیر یک دوره تمرین تناوبی شدت بالا همراه با رژیم غذایی پرچرب بر بیان ماکروفاژهای M۱ و M۲ در عضله گاستروکنمیوس رت های نر نژاد ویستار می پردازد.مواد و روش ها: تعداد ۲۴ سررت نر بالغ سالم نژاد ویستار با میانگین وزن ۱۵±۱۹۵ گرم و سن ۶ هفته به طور تصادفی به ۴ گروه کنترل، تمرین تناوبی با شدت بالا، تغذیه پرچرب و تمرین تناوب با شدت بالا با تغذیه پرچرب تقسیم شدند. مداخلات، شامل ۱۰ هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا و تغذیه پرچرب بود. سپس، نمونه برداری از عضله گاستروکنمیوس انجام شد. مقادیر ماکروفاژهای M۱ و M۲ با استفاده از روش Real-Time-PCR اندازه گیری شد. تجزیه تحلیل داده­ با استفاده از تحلیل واریانس یک­طرفه در سطح معنی­داری) ۰۵/۰P<) انجام شد.اختلاف معنی داری بین گروه ها در بیان ماکروفاژهای M۱  (۰۰۰۴/۰P=) و M۲ (۰۰۲۳/۰P=) مشاهده شد. بیان ماکروفاژ M۱ در گروه تغذیه پرچرب نسبت به گروه تمرین تناوبی با شدت بالا به طور معنی داری بالاتر (۰۰۰۱/۰=P) بود. بیان ماکروفاژ M۱ در گروه تمرین تناوبی با شدت بالا با تغذیه پرچرب نسبت به گروه تغذیه پرچرب به طورمعنی­داری کمتربود (۰۰۰۱/۰P=)، اما بیان ماکروفاژ M۲ درگروه تمرین تناوبی با شدت بالا با تغذیه پرچرب نسبت به گروه تغذیه پرچرب به طورمعنی­داری بالاتر (۰۰۰۳/۰=P) بود.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به نظر می رسد تمرینات تناوبی با شدت بالا می تواند بیان ماکروفاژهای M۱ را کاهش و ماکروفاژهای M۲ را افزایش دهد و از اثرات منفی تغذیه پرچرب جلوگیری کند.

کلیدواژه ها:

تمرین تناوبی با شدت بالا ، رژیم غذایی پرچرب ، ماکروفاژ M۱ ، ماکروفاژ M۲