ارزیابی و تبیین حس دل بستگی به مکان با تاکید بر ارائه طرح مسکن پاسخده (نمونه موردی : شهر سنندج)

دلبستگی به مکان احساس تعلق بین افراد و محیط معنادار است که دارای ابعاد مختلفی می باشد. مسکن گنجینه خاطرات و مکان جریان عواطف و احساسات انسان و عامل کلیدی در شکوفایی و بالندگی افراد جامعه است . مسکن پاسخده یعنی به نیاز مندی های ساکنین خود توجه نموده و برای آنها پاسخ در خور و مناسب دارد. تحقیق حاضر به دنبال شناسایی عوامل موثر بر طراحی مسکن پاسخگو در سه حوزه اجتماعی - فرهنگی ، اقتصادی و کالبدی- زیست محیطی مورد کاوش و بررسی قرار می گیرد. این پژوهش کاربردی با روش توصیفی - تحلیلی با هدف ارائه ی الگوی طراحی مسکن پاسخگو در محلات شهر سنندج شکل گرفته است . ابتدا مبانی تئوریک و نظری معماری مسکن پاسخگو بررسی شده است ، شاخص ها تعیین گردیده، سپس در مرحله بعد پرسشنامه بررسی میزان پاسخگویی در محلات شهر سنندج پر شده و در نهایت پس از اخذ نتایج و بررسی سوالات تحقیق ، با استفاده از نرم افزار های طراحی در معماری مسکن پاسخگو برای چند نمونه خانوار پیشنهاد گردیده است . به صورتی که بتوان آن را عملیاتی نمود. نتایج تحقیق نشان می دهد مساکن بررسی شده دارای پاسخگویی مناسبی نبوده اند و باید برای پاسخگو ساختن مساکن تغییراتی در طراحی ، معماری و دکوراسیون آنها داد تا ضمن تامین نیاز های ساکنین خود زمینه ساز رفاه و آرامش ساکنین خود باشد. بنابراین ، برنامه ریزی مسکن پاسخده حوزهای میانرشته ای و فرایندی خلاق به شمار می آید که هدف غایی آن تامین فضایی شایسته برای سکونت آحاد جمعیت در پهنه سرزمین استان است .

کلیدواژه ها:

دل بستگی مکانی ، عوامل کالبدی ، مسکن ، پاسخده ، محله ، سنندج