جغرافیای انسانی و شهری

انسان در کنش خویش بر آنست تا محیط طبیعی را به محیط جغرافیایی ، یعنی محیطی که انسانها آن را در بوته گذشته تاریخی خود ساخته و سپس پرداخت گرده اند مبدل کند. و این رویدادی نو در عرصه تاریخ جهان است . هزینه حضور انسان مدرن در محیط های دشوار، به سبب نامساعد بودن شرایط آب و هوایی و مشکل ارتباطات و عامل انترواوپرت افتادگی ، بسیار سنگین است در. چنین پایگاههایی سعی بر آنست تا دوران اقامت کادرها را که عموما از کارشناسان و متخصصانی با مهرت و تجارب بالا ترکیب یافته اند تقلیل دهند. اگر امکان محدود انسان در این فضاهای خالی از سکنه در نهایت امر بتواند در مقیاس محلی به تغییر شرایط محیطی بیانجامد، باز به یقین چنین تغییری به دگرگونی خصایص کلی تمامی مجموعه منجر نمی شود. پاره ای از نواحی سیاره که در حال حاضر خالی از سکنه است و چنان است که گویی در طول حیات این سیاره هیچگاه جمعیتی به خود ندیده، در حقیقت سرزمینهایی بوده است که بر اثر کنش مخرب از جانب آدمی ، ک ه در مجاورت مرزهای کشور گواتمالا جنگلی که هم اکنون نامسکون مانده در حدود دو قرن پیش از این ، از جمله کانونهای فرو زنده تمدن باستانی ما یا به شمار می آمده است .چشم اندازهای جغرافیایی همواره در مسیر تخریب و انهدام محیط طبیعی گام بر نداشته است ، بلکه گاه نیز عرصه و مرحله ای از گذار به سوی چشم اندازهای آمایش یافته بوده است . یک محیط طبیعی یا ناخالص می تواند موجب پیدایش مجموعه ای از چشم اندازهای گوناگون شود و مورد استفاده های متفاوت قرار گیرد تا آنجا که در یک محیط معین گاه به تلفیق میان مجموعه ای از کاربردهای مختلف می رسیم ، با این حال، یک جامعه در مقطعی معین از زمان، برای آمایش فضای مسکونی از یک امکان منحصر به فرد برخوردار بوده است .

کلیدواژه ها:

جغرافیا ، جغرافیا انسانی ، مدیریت شهری .