نقش راهبردهای مقابله ای و خودکارآمدی در پیش بینی خودپنداره تحصیلی و دلبستگی شغلی در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان زنجان

خودپنداره تحصیلی و دلبستگی شغلی از متغیرهای مهم برای دانشجو-معلمان دانشگاه فرهنگیان محسوب می گردد و ضروری است که عوامل تقویت کننده و یا مخدوش کننده آنان شناسایی گردند. لذا این مطالعه با هدف تعیین رابطه بین راهبردهای مقابله ای و خودکارآمدی با خودپنداره تحصیلی و دلبستگی شغلی در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان زنجان انجام گرفت . روش پژوهش از نوع توصیفی -همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان پسر دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید بهشتی زنجان بودند که به تعداد ۴۰۰ نفر برآورد گردید. حجم نمونه نیز با استفاده از روش کوکران به تعداد ۱۸۴ نفر محاسبه گردید. دانشجویان با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه های استاندارد راهبردهای مقابله ای لازاروس، خودکارآمدی شرر، خودپنداره تحصیلی وانگ و دلبستگی شغلی کلیپاتریک بودند. تجزیه وتحلیل دادهها با استفاده از جداول و نمودارهای توصیفی و نیز آزمونهای همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه محاسبه شد. نتایج نشان داد رابطه معناداری بین راهبردهای مقابله ای کل و تمامی راهبردهای هشت گانه با خودپنداره تحصیلی وجود دارد. در مورد ارتباط راهبردهای مقابله ای با دلبستگی شغلی تنها در مورد ارتباط راهبرد حل مسئله برنامه ریزی شده و خودپنداره معنادار بود. همچنین رابطه معناداری بین خودکارآمدی با خودپنداره کل و مولفه اعتماد تحصیلی وجود داشت . این ارتباط در رابطه با دلبستگی شغلی معنادار نبود. خودکارآمدی و مولفه حل مسئله برنامه ریزی شده در پیش بینی خودپنداره تحصیلی نقش داشته و می توانند بر این متغیر تاثیرگذار باشند.

کلیدواژه ها:

راهبردهای مقابله ای ، خودکارآمدی ، خودپنداره تحصیلی و دلبستگی شغلی