بررسی بحران مصرف انرژی در ساختمان های مسکونی_تجاری و ارائه راهکاری نو به کمک نانوکامپوزیت مواد تغییرفازدهنده

در این پژوهش، مواد تغییر فازدهنده (PCM) به عنوان ابزاری نوین جهت کنترل درجه حرارت در سیستم های حرارتی، مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته اند. این مواد، به صورت هوشمند و بدون نیاز به تجهیزات مکانیکی، اقدام به تغییر فاز می نمایند و با تطابق طبیعی با نوسانات محیط، به بهبود کنترل حرارت و بهبود مصرف انرژی در سیستم های حرارتی می پردازند. این تحقیق به بررسی و طبقه بندی خصوصیات این مواد می پردازد و کاربردهای آن ها در اجزای مختلف ساختمانی اعم از دیواره ها، پنجره ها، آجر، سنگ مصنوعی، سقف و کف ساختمان مورد بحث و بررسی قرار می دهد. نتایج به دست آمده از استفاده این مواد نشانگر این است که می توان آن ها را به عنوان یک راهکار نوین برای بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان ها به کار برد. برای مثال، استفاده از PCM در دیواره ها منجر به کاهش مصرف انرژی گرمایی می شود و به کمک نانوعایق در شیشه پنجره ها، نیاز به سیستم های گرمایش و سرمایش کاهش یافته و از آنجا کاربران مستقل از نیاز به این امکانات می شوند. همچنین، اثر PCM در سنگ ها به پایداری حرارتی افزوده و در آجرها اثرات گلخانه ای را به طور قابل توجهی کاهش می دهد. به طور کلی، استفاده از PCM در کف ساختمان باعث افزایش ظرفیت ذخیره سازی حرارتی می شود. این نتایج نشان دهنده امکانات کاربردی واحد PCM به عنوان یک راهکار اثربخش در بهبود کارایی انرژی ساختمان ها است.

کلیدواژه ها:

مواد تغییرفازدهنده ، دیواره ساختمان ، پنجره ، سقف ، کف ، لوله