بهره گیری از نشانگرهای ریزماهواره یونجه در ارزیابی تنوع ژنتیکی جمعیت های اسپرس زراعی

در این مطالعه به­منظور بررسی تنوع ژنتیکی ۲۲ جمعیت اسپرس زراعی جمع­آوری شده از مناطق جغرافیایی مختلف از نشانگرهای ریزماهواره جنس Medicago استفاده شد. محتوی اطلاعات چند شکل برای جایگاه­های ریزماهواره­ای مورد مطالعه در فاصله ۲۰/۰ تا ۴۳/۰ متغیر بود و میانگینی برابر ۳۳/۰ داشت. نشانگرهای mtgsp_۰۰۵e۰۴.taa.۹ و Aac۰۰۴ با داشتن بیشترین محتوی چندشکلی به­عنوان نشانگرهای مفید جهت مطالعات ژنتیکی شناخته شدند. بر اساس تجزیه خوشه­ای، جمعیت­های اسپرس زراعی در دو گروه اصلی (ایرانی و خارجی) و هر کدام در دو زیر گروه طبقه­بندی شدند. جمعیت­های اسپرس زراعی خارجی براساس محل جمع­آوری به دو زیر گروه اروپای غربی و اروپای مرکزی-شرقی تقسیم­بندی شدند. نتایج تجزیه خوشه­ای با استفاده از تجزیه به مولفه­های اصلی متعادل نیز مورد تایید قرار گرفت. بر اساس تجزیه واریانس مولکولی ، میزان ۶/۱۳ درصد از کل تنوع به تفاوت بین جمعیت­های اسپرس زراعی ایرانی و خارجی و ۵/۶۹ درصد به تفاوت درون جمعیت­ها اختصاص داشت. در تجزیه واریانس مولکولی، مقدار شاخص تثبیت برابر با ۲۷/۰ حاصل شد که نشان­دهنده تفکیک و تمایز بالا بین جمعیت­های اسپرس زراعی و خارجی است. در مجموع، آغازگرهای SSR مورد استفاده در این آزمایش، چندشکلی بالایی را نشان دادند و تنوع ژنتیکی موجود در ژرم­پلاسم اسپرس مورد مطالعه را با کارایی بالایی به تصویر کشیدند.

کلیدواژه ها:

Transferability ، polymorphism information content ، principal coordinates analysis ، cluster analysis