ارزیابی رادیوگرافی تجویز دومپریدون بر زمان عبور ماده حاجب از دستگاه گوارش سگ

هدف از انجام تحقیق حاضر، ارزیابی رادیوگرافی اثر داروی دومپریدون بر زمان عبور ماده حاجب از دستگاه گوارش سگ بود. این مطالعه بر روی ۱۵ قلاده سگ سالم و در ۳ گروه مساوی انجام گرفت. گروه اول قبل از تجویز ماده حاجب، تنها داروهای کتامین و آسپرومازین دریافت کردند. گروه های دوم و سوم به ترتیب دومپریدون را با دوز های (۱/۰ و ۵/۰ میلی گرم/کیلوگرم) دریافت کردند. سپس رادیوگرافی در زمان های صفر، ۲۰، ۴۰ و ۶۰ دقیقه و هر یک ساعت تا رسیدن ماده حاجب به قولون دنبال شد. بررسی زمان شروع تخلیه ماده حاجب از معده نشان داد که بین گروه دومپریدون ۵/۰ میلی گرم/کیلوگرم با گروه-های شاهد و دومپریدون ۱/۰، اختلاف معنی داری داشتند (۰۵/۰>P). میانگین زمان تخلیه کامل معده از ماده حاجب در سگ های گروه شاهد، گروه دومپریدون ۱/۰ و ۵/۰ میلی گرم/کیلوگرم، به ترتیب ۸۶/۳۲±۹۶، ۹۵/۱۰±۵۲ و ۹۵/۱۰±۴۸ در دقیقه بود و اختلاف معنی دار، بین گروه شاهد با دو گروه دیگر مشاهده گردید (۰۵/۰>P). میانگین زمان رسیدن ماده حاجب به قولون در سگ های گروه شاهد، گروه دومپریدون ۱/۰ و ۵/۰ میلی گرم/کیلوگرم، به ترتیب ۷۳/۷± ۲/۱۰، ۸۴/۸ ± ۲/۸ و ۳۴/۱± ۴/۴ در ساعت بود. بین گروه دومپریدون ۵/۰ با گروه های دومپریدون ۱/۰ میلی گرم/کیلوگرم و شاهد، اختلاف معنی داری دیده شد (۰۵/۰>P). نتایج نشان داد که تجویز دومپریدون در مقایسه با گروه شاهد در هر دو دوز، موجب تخلیه کامل ماده حاجب از معده شده، زمان رسیدن ماده حاجب به قولون کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

رادیوگرافی ، ماده حاجب ، دومپریدون ، سگ