بررسی شاخص های سیستم حمل و نقل پایدار شهری در جهت ارتقاء فضاهای شهری (مورد مطالعه محله ستارخان شهر تهران)

حمل و نقل پایدار به معنای جابجایی بهینه و کمهزینه مردم و وسایل نقلیه با مصرف کمتر انرژی، هزینه مناسب، ترافیک کمتر و حداقل آسیب به محیط زیست است، که در شهر ها اهمیت ویژ های دارد. تهران به دلیل چالش های خاص خود نیازمند توجه به حمل و نقل پایدار است. هدف این پژوهش ارزیابی وضعیت حمل و نقل پایدار در منطقه ستارخان تهران است. تحقیق با روش توصیفی-تحلیلی و ابزار پرسشنامه انجام شده و اعتبار آن با تایید نخبگان و ضریب کرونباخ بالای ۰/۷۰ تضمین شده است. نمونهگیری بر اساس فرمول کوکران و با ۳۸۴ شهروند صورت گرفته است.نتایج آزمون دو جمله ای در زمینه شاخص های سیستم های حمل و نقل پایدار در جهت بهبود فضا های شهری نشان داد که تمامی ۱۱ شاخص در سطح کمتر از ۰۵/۰ معنادار شده اند. بر اساس میانگین، بیشترین مقادیر مربوط به شاخص بهبود زیرساخت ها با میانگین ۵۶۷/۴ ؛ سرمایه گذاری در بخش حمل و نقل با مقدار ۴۷۴/۴؛ فرهنگ حمل و نقل با مقدار ۲۲۵/۴؛ مدیریت هوشمند با میانگین ۴۷۱/۴؛ بهبود دسترسی با میانگین ۵۳۵/۴؛ امنیت با مقدار ۵۱۵/۴ بوده است. همچنین تحلیل همبستگی نیز در سطح کمتر از ۰۱/۰ از وجود رابطه میان شاخص های حمل و نقل پایدار اشاره دارد که بیشترین رابطه نیز مربوط به دو شاخص بهبود زیرساخت ها و مدیریت هوشمند به میزان ۸۸۷/۰ بوده است که یک رابطه نسبتا قوی و مثبت است.علاوه بر این نتیجه مدلسازی معادلات ساختاری نیز تایید نمود که میزان تبیین شاخص های سیستم حمل و نقل پایدار در ارتقای فضا های شهری موجود برابر با ۵۹/۰ محاسبه شده است. در این زمینه بیشترین تاثیرگذاری مربوط به شاخص بهبود دسترسی با تبیین ۹۳/۰ وشاخص سرمایه گذاری در بخش حمل و نقل با توان تبیین ۸۶/۰تعیین شده است. در مجموع شاخص های متنوعی برای پایداری حمل و نقل شهری وجود دارد که بایستی با یک برنامه ریزی یکپارچه و نظامند به تحقق و ارتقای آن کمک نمود.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل ، پایداری شهری ، فضاهای شهری ، محله ستارخان تهران