رویکرد اسلام در ارتباط انسان با محیط زیست و نقش آن در مقابله با بحران تغییر اقلیم

در مواجهه میان انسان و طبیعت، رویکردهای مختلفی حاکم است. به فراخور اینکه انسان با چه رویکردی با طبیعت برخورد کند، نوع مداخلات متفاوت خواهد بود. این رویکردها ارتباط بسیار نزدیکی با جهان بینی انسان دارند. برهمین اساس سوالات پژوهش پیش رو این است که رویکردهای حاکم بر ارتباط انسان و طبیعت کدام است و تاثیر هریک در طبیعت چیست؟ کدام رویکرد می تواند ضمن تامین بهره برداری صحیح از طبیعت، به پایداری آن بینجامد و گامی موثر در مواجهه با مسئله تغییر اقلیم باشد؟ در نهایت آیا اسلام به عنوان یک جهان بینی می تواند رویکردی مناسب در زمینه ارتباط انسان با طبیعت ارائه دهد؟ و نقش آن در مواجهه با چالش تغییر اقلیم چگونه است؟ در این پژوهش نویسنده می کوشد با بهره گیری از روشی کیفی و تحلیل مضمون و با نگاهی تطبیقی، تبیینی از رویکردهای موجود در زمینه ارتباط انسان با طبیعت ارائه دهد و نقش و تاثیر هر یک در نوع مداخله در طبیعت را مشخص نماید. نتیجه آنکه رویکرد اسلامی با عنوان طبیعت ساز، رویکردی است که به واسطه مبانی اعتقادی و نگرش جامع می تواند در جهت حفظ طبیعت، توسعه پایدار و مقابله با تغییر اقلیم، نقشی عمده ایفا نماید و بحران تغییر اقلیم، از طریق تغییر رویکرد جامعه جهانی و بازگشت نگاه معنوی به طبیعت قابل حل است.

کلیدواژه ها:

انسان ، طبیعت ، محیط زیست ، تغییر اقلیم ، رابطه انسان و طبیعت ، جهان بینی اسلامی