بررسی جریان استحسان در موضوع کفائت در نکاح

استحسان دلیلی است که در عقل مجتهد پدیدار شده و موجب می شود قیاس پنهان را که فهم آن نیاز به تامل دارد را به قیاس آشکار که به راحتی فهمیده می شود را ترجیح دهد و یا به خاطر مصلحتی از حکم کلی یک فرد را استثنا کند. اکثریت اهل سنت استحسان را قبول دارند. اما در نزد امامیه استحسان را به عنوان یک منبع مستقل قبول ندارند و می گویند بایستی در طول کتاب و سنت باشد و تلازم بین عقل و شرع وجود داشته باشد و آنچه در عقل مجتهد پدیدار می شود از مجموع آیات و روایات بدست آمده باشد. بر این اساس هدف از پژوهش حاضر بررسی چگونگی صحت و عدم صحت جریان استحسان در موضوع کفائت می باشد. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای است . از اقسام استحسان دو نوع آن بیشتر کاربرد دارد: ۱-استحسان قیاسی ۲-استثنایی (بالضروره). مثلا مجتهد می داند شرط صحت عقد نکاح کفویت در اسلام است ولی مجتهد مورد را با تمکن در نفقه و نسب قیاس کرده و این گونه موارد را شرط صحت عقد قرار می دهد

کلیدواژه ها:

استحسان ، کفائت ، حکم شرعی ، حکم عقلی