بررسی اثر لغزش سیال در روانکاری الاستوهیدرودینامیک

شرط عدم لغزش از جمله شرایط پذیرفته شده در کاربردهای معمول حرکت سیالات است. در برخی موارد خاص این فرض به چالش کشیده می شود. وقتی سرعت و فشار بالایی در بخشی از جریان نزدیک سطح اتفاق افتد مانند روان کاری سطوح ناهمدیس احتمال بروز لغزش روی سطح وجود دارد. در این مطالعه، اثر لغزش سیال روی سطح در روان کاری الاستوهیدرودینامیک، به صورت عددی بررسی شده است. مدلی عددی بر اساس معادلات حاکم بر جریان سیال روان کار و با فرض نیوتنی بودن سیال و همدما بودن جریان در هندسه ای شامل یک سطح استوانه ای بالایی و سطح مسطح پایینی استخراج و به شیوه ی تفاضل محدود گسسته سازی و با روش حداقل مربعات حلی گردید. در بررسی ها علاوه بر اثبات وجود لغزش، اثر آن به ازای مقادیر گوناگون پارامترهای مسئله نظیر سرعت سطوح، میزان بار، نسبت سرعت سطوح و تنش برشی حدی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش سرعت و بار لغزش قابل ملاحظه ای اتفاق می افتد و شرط عدم لغزش باعث انحراف ۲۰ تا ۹۰ درصدی در تخمین ضریب اصطکاک می شود . در نسبت سرعت سطوح برابر میزان لغزش بیشتر بوده و با بالا رفتن تنش برشی حدی وقوع لغزش محدودتر می شود. لغزش باعث کاهش اصطکاک روان کاری می شود.

کلیدواژه ها:

روانکاری ، الاستوهیدرودینامیک ، لغزش ، اصطکاک ، مدل سازی ، معادله رینولدز