نقش آموزش و پرورش در توسعه جامعه

نظام آموزش و پرورش بنا به ضرورت تغییرات اجتماعی یکی از سازمانهای پیچیده و بزرگ اجتماعی در هر کشوری محسوب می شود و با رشد و توسعه اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی پیوندی ناگسستنی دارد و به تدریج از یک حالت ساده ابتدایی به یک حالت پیچیده در آمده است . ثمر بخشی این نظام از یک سو ، تبدیل انسانهای مستعد سالم ، بالنده ، متعادل و رشد یافته است و از سوی دیگر تامین کننده نیازهای نیروی انسانی جامعه در بخشهای متفاوت فرهنگی ، اجتماعی و اقتصادی است . به دلیل چنین اهمیتی است که در عصر حاضر همه دولتهای جهانی از کوچک و بزرگ ، قدرتمند و ناتوان و صنعتی تا در حال توسعه ، پرداختن به آموزش و پرورش مردم خود را در شمار وظایف اساسی می دانند و برای همگان ، سراسری و حتی اجباری کردن آن ، تعهدات سنگینی در قانونهای اساسی و بنیاد خود می گنجانند و درصد زیادی از تولید ناخالص ملی و بودجه جاری کشور را به این امر اختصاص می دهند . امروز به دلیل گسترش علوم و تجارب بشری و توسعه فن آوری و پیشرفتهای صنعتی ، گرایش به سازمانهای آموزش و پرورش امری فراگیر و جهانی شده است. در جوامع در حال رشد نیزامر تعلیم وتربیت چون عامل عمده روشنگری وتحرک زاوتسریع بخش نهضت های عمده اجتماعی متجلی شده است . بدین سبب جنبه اجتماعی آموزش وپرورش درتمام جوامع پیشرفته ودر حال رشد،برای مطالعه عینی جلب نظرکرده است.بویژه به دنبال تغییرات اجتماعی وتحولاتی درنقش خانواده ورابطه مشاغل وتحصیلات،اهمیت بررسی نیازهای اجتماعی به آموزش وپرورش دگرگونی های شایسته رانمایان می سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، توسعه ، جامعه.