نقش ظاهر کلاس و چینش نیمکت ها بر یادگیری دانش آموزان

فضای کلاس از نظر چیدمان فیزیکی صندلی ها و میزها، تاثیر زیادی روی مشارکت دانش آموزان در امور آموزشی دارد. تئوری ارتباط آموزشی اثبات کرده که ترتیب نشستن در کلاس می تواند بر نحوه ارتباط بین مربیان با دانش آموزان، نحوه تعامل دانش آموزان با یکدیگر و انگیزه و تمرکز آنها تاثیر بگذارد. تحقیقات جدیدتر نشان داده اند که چیدمان فضای کلاس درس، شیوه تدریس مربی، انتخاب فعالیت ها و رفتار دانش آموزان در حین انجام وظیفه را شکل می دهد. به عنوان مثال، کلاس درسی که در آن صندلی ها به هم چسبانده شده و همگی رو به میز معلم یا مربی هستند؛ باعث می شود مربی زمان بیشتری را برای حرف زدن و تدریس به خودش اختصاص داده و دانش آموزان مشارکت فعال کمتری داشته باشند. در نقطه مقابل، نشستن دور یک میزگرد باعث می شود که مربی و دانش آموزان در فعالیت های آموزشی، مشارکت بیشتری داشته و در نتیجه یادگیری به بهترین شکل انجام شود. مطالعات دیگر نیز اثبات کرده اند که تقریبا همه دانش آموزان چیدمان انعطاف پذیرتر صندلی ها و میزها را در کلاس ترجیح می دهند. به طور کلی، فضاهایی که به صورت دانش آموز محور طراحی می شوند؛ با تمرکز بر انتقال دانش و همکاری یادگیرنده، می توانند از یادگیری دانش آموز حمایت کنند. در واقع، امروزه بسیاری از کلاس های درس در مدارس و دانشگاه های استاندارد، با استفاده از مدل هایی که برای سخنرانی و سمینار طراحی شده اند چیدمان می شوند. اهمیت شیوه چیدمان صندلی ها این نکته را یادآور می شود که مدرسان می توانند با اصلاح ترتیب چیدمان صندلی ها، قدرت یادگیری را در دانش آموزان به حداکثر رسانده و تعامل آنها را ارتقا دهند.

کلیدواژه ها:

چینش ، نیمکت ، یادگیری ، دانش آموزان