تصویرپردازی سناریو مبنا از آینده های جایگزین شهر تهران با بهره گیری از روش "چهار آینده جایگزین عمومی دیتور"

از یک سو پیچیدگی و عدم قطعیت ذاتی آینده، توانایی بشر برای دستیابی به یک جامعه پایدار را به چالش می کشد و از سوی دیگر ، اندیشه و عمل به منظور دستیابی به "آینده ای بهتر "، به یکی از مهمترین نیازهای جوامع بشری تبدیل شده است. در این میان توجه به آینده شهرها، به مثابه پیشرفته ترین جوامع بشری و محل شگل گیری بسیاری از مراودات و تحولات فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، زیست محیطی و فناورانه، از اهمیت فراوانی برخوردار است. تفکر و تصمیم گیری در مورد آینده شهر، به منزله ترکیبی از سیستمهای پیچیده و غیر قطعی، بسیار دشوار است؛ این پیچیدگی، عدم قطعیت و دشواری، زمانی افزایش می باید که تفکرات و تصمیم های ما، آینده های بلندمدت شهر را مورد تاکید و توجه قرار دهند. توجه به این موضوعات، ضرورت آینده اندیشی و در نظر گرفتن تغییرات احتمالی پیش رو و بدیل اندیشی در فراگرد مدیریت و برنامه ریزی شهری را بیش از پیش نمایان می کند. بسیاری از صاحبنظران، ترسیم و به چالش کشیدن تصاویر آینده شهرها، به منظور پیشی گرفتن از تغییر و تحولات در حال وقوع و کسب آمادگی لازم برای مواجهه و مقابله با پیچیدگی های ذاتی آینده را به منزله یکی از حیاتی ترین نیازهای جوامع شهری در نظر می گیرند و معتقدند که ادامه حیات و بقای شایسته شهرها بدون برخورداری از تصاویر جذاب، نیرومند و پابرجا، امکان پذیر نیست. از این رو، در این پژوهش تلاش می شود تا با بهره گیری از روش "چهار آینده جایگزین عمومی دیتور" ، تصاویرآینده شهر تهران، در قالب کهن الگوهای "رشد ، فروپاشی ، جامعه نظم یافته و جامعه تحول یافته "، مورد بررسی قرار گیرند تا ضمن شناسایی مهمترین چالش ها و فرصت های آینده-های جایگزین، مبنایی برای تصمیم سازی و ترسیم آینده مطلوب شهر تهران فراهم آید.

کلیدواژه ها:

آینده های جایگزین ، سناریوپردازی ، تهران ، تصویرپردازی ، حکمرانی