پیشبینی پرخاشگری نوجوانان بر اساس عوامل شخصیتی و الگوی ارتباطات خانواده

پژوهش حاضر با هدف بررسی پیشبینی پرخاشگری بر اساس عوامل شخصیتی و الگوی ارتباطات خانواده نوجوانان شهر کره ای فارس انجام شده است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه نوجوانان دوره متوسطه اول و دوم در سال تحصیلی ۹۹ – ۹۸ به تعداد (۱۰۱۴ نفر) بود که از آن میان، تعداد ۱۵۰ نفر از نوجوانان (۸۵ نفر نوجوان دختر و ۶۵ نفر نوجوان پسر)، با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شد. پرسشنامه های ویژگی های شخصیتی کاستا و مک کری (۱۹۹۲) و الگوهای ارتباطات خانواده ریچی و فیتزپاتریک (۱۹۹۰) و پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) توسط افراد نمونه تکمیل شد. روش آزمون همبستگی پیرسون بمنظور بررسی رابطه بین متغیرها و آزمون رگرسیون چندمتغیره به روش همزمان بمنظور پیشبینی متغیر ملاک توسط متغیرهای پیشبین، با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۴ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد عوامل شخصیتی بر حسب مولفه های روان نژندی بصورت مثبت در سطح معناداری ۰۵/۰، توافقگرایی در سطح معناداری ۰۱/۰ و مسئولیتپذیری در سطح معناداری ۰۵/۰ بصورت منفی قادر گردیدند، پیشبینیکننده متغیر پرخاشگری نوجوانان باشند. الگوهای ارتباطات خانواده بر حسب مولفه های جهتگیری گفتوشنود بصورت منفی در سطح معناداری ۰۱/۰، جهتگیری همنوایی بصورت مثبت در سطح معناداری ۰۱/۰، قادر گردیدند، پیشبینی کننده متغیر پرخاشگری نوجوانان باشند.

کلیدواژه ها:

الگوی ارتباطات خانواده ، پرخاشگری ، عوامل شخصیتی ، نوجوانان