سیمای کودکان کار در شعر نوجوان ایران

در این جستار کوشش شده است تا با رویکردی آماری و توصیفی - تحلیلی، چگونگی رویکرد به کودکان کار در شعر نوجوان ایران تا سال ۱۳۹۰ بررسی شود. بدین منظور، پانزده تن از شاعران کودک و نوجوان گزینش شده و سپس از میان آن دسته از مجموعه­هایی که برای گروه­های سنی «ج تا ه» سروده شده بودند، یک تا پنج مجموعه شعری برگزیده انتخاب شد تا با در نظر گرفتن سیر تاریخی سرودن اشعار، تحول این مضمون تا سال۱۳۹۰ بررسی شود. همچنین به پرسش­هایی نظیر اینکه شعر نوجوان، منعکس­کننده کدام­یک از وجوه زندگی کودکان کار است و ازنظر توجه به معیارهای زیبایی ­شناختی چه تحولاتی در نحوه پرداختن به این موضوع در شعر نوجوان دیده می­شود، پاسخ دهیم؛ نتایج نشان داد که شاعران در پرداختن به این واقعیت بارز اجتماعی تا حدی غافل مانده­اند. تنها تعداد اندکی از شاعران با رعایت وجه ادبی و دانش اجتماعی اثری برجسته خلق کرده ا ند. تنوع در نوع نگرش و تکراری نبودن محتوای آثاری با این موضوع، نشان از تاثر حقیقی شاعران از رنج­ها و مشکلات این کودکان دارد و این امر موجب آفرینش آثاری تصویری و خلاق و ظرفیت­های زیبایی شناختی آن­ها را بالا کشیده است.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی ، شعر نوجوان ، کودک کار