تحلیل فازی عوامل موفقیت مدیریت شهری براساس شاخص های شهرهای آینده

هدف اصلی این پژوهش ، تحلیل فازی عوامل موفقیت مدیریت شهری براساس شاخص های شهرهای آینده است . تحقیق حاضر از لحاظ هدف، از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر نوع روش، روش تحقیق توصیفی - پیمایشی ، محسوب می گردد. ابزار جمع آوری دادهها شامل فیش برداری و پرسشنامه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، خبرگان حوزه مدیریت شهری هستند. از روش نمونه گیری هدفمند برای انتخاب افراد نمونه استفاده شد. برای تحلیل دادهها از نرم افزار سوپردسیژن استفاده شد. در گام نخست با مرور ادبیات موضوع و تحقیقات انجام شده تعداد زیادی شاخص از ادبیات موضوع استخراج گردید. در ادامه مدل مدیریت شهری براساس شاخص های شهرهای آینده با استفاده از تحلیل شبکه فازی رتبه بندی شدند. در پژوهش حاضر عوامل در شش سطح قرار گرفته اند. به نحوی که حقوق و قوانین و مقررات در سطح آخر و توریسم در سطح اول قرار گرفت . در ادامه پژوهش از رویکرد آینده نگارانه بهره گرفته شده است . بررسی نتایج بدست آمده از جدول فوق حقوق و قوانین و یادگیری اجتماعی و آموزش با نمره ۲۲ تاثیرگذارترین عامل گزارش شدند. همچنین توریسم با مجموع ۱۷ در بین عوامل ، در اولویت اول تاثیرپذیری قرار گرفت . درجه مطلوبیت ماتریس اثرات بهینه شدگی ۱۰۰ درصد برخوردار بوده که حاکی از روایی بالای پرسشنامه و پاسخ های مربوط به آن است . براساس بردار ویژه بدست آمده: محیط زیست با وزن نرمال ۳۵۸/۰ از بیشترین اولویت برخوردار است . کالبد شهری با وزن نرمال ۲۶۷/۰ در اولویت دوم قرار دارد. حمل و نقل با وزن نرمال ۲۴۱/۰ در اولویت سوم قرار دارد. اقتصاد با وزن نرمال ۱۳۴/۰ از کمترین اولویت برخوردار است

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، شاخص های شهرهای آینده ، تحلیل فازی