امکان سنجی افزایش سرعت و بار محوری قطار در پلهای با عرشه دال بتنی موجود راه آهن

افزایش سرعت و بار محوری قطار در شبکه ریلی کشور یکی از مهمترین عوامل در راستای جذب و امکان حمل و نقل هر چه بیشتر مسافر و بار نسبت به وضعیت گذشته و سایر روش های حمل و نقل است. احداث خطوط و سازه های جدید با هدف افزایش سرعت و بار محوری قطار نیازمند صرف هزینه بالایی است، لذا بررسی امکان افزایش سرعت و بار محوری قطار در پل های موجود هدف این مطالعه است. با توجه به فراوانی ۵۷ درصدی پل با عرشه دال بتنی در بین سیستم های سازه ای مختلف پل های شبکه ریلی ایران، این نوع پل در این مطالعه مورد توجه قرار گرفته است. در ابتدا مدل المان محدود سه بعدی از پل و قطار با در نظر گیری اندرکنش خط و قطار ایجاد گردیده و بر اساس نتایج حاصل از تست میدانی معتبر اعتبار سنجی میگردد. در ادامه تاثیر افزایش سرعت و بار محوری قطار بر نتایج جابجایی قائم و شتاب قائم پل مورد بررسی قرار میگیرد. نتایج حاصله نشان میدهد با افزایش سرعت و بار محوری، پاسخ های ببشینه عرشه پل افزایشی بوده اما عملکرد عرشه پل از منظر استاندارد های آیین نامه ای جابجایی قائم و شتاب قائم با یکدیگر متفاوت است.

کلیدواژه ها:

مدل المان محدود ، اندرکنش خط و قطار ، پل با عرشه دال بتنی ، افزایش سرعت و بار محوری ، اعتبارسنجی مدل