آسیب شناسی احداث مسیر های ویژه اتوبوس از دیدگاه ایمنی تردد (مطالعه موردی: شهر مشهد)

احداث مسیرهای ویژه اتوبوس ممکن است در محل تقاطعات، دوربرگردان ها و نظایر آن تهدید و ریسک تصادفات را افزایش دهد. هدف از انجام پژوهش پیش رو، شناسایی عوامل موثر و سهم هر یک در بروز تصادفات در مسیرهای ویژه اتوبوس است. روش تحقیق در این پژوهش به صورت توصیف آماری است. آمار تصادفات و احجام تردد مورد استفاده در پژوهش، از طریق مراجعه به سازمان حمل و نقل و ترافیک شهرداری مشهد گردآوری شده و مربوط به بازه زمانی سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ و معابر مسیر ویژه BRT-۳ (میدان استقلال تا حرم مطهر) بوده است. تعداد تصادفات، ۱۸۹۱ مورد و حجم ترددهای صورت گرفته، ۲۹۱۹۸۵ تردد بوده است. نتایج این پژوهش نشان داد که در بازه زمانی ذکر شده، بر مبنای مقایسه سالانه، با افزایش حجم تردد، نرخ تصادفات افزایش یافته است. همچنین با مقایسه آمار تصادفات سال های ذکر شده و طول مسیر ویژه اتوبوس مربوط به هریک از معابر، با افزایش طول مسیر ویژه اتوبوس، نرخ تصادفات افزایش نیافته است. بیشترین تصادفات ثبت شده مربوط به معبر قرنی با ثبت ۷۷۵ مورد ( %۴۰.۹ ) بوده است. بیشترین سهم تصادفات از نوع غیر مقصر مربوط به سواری با ثبت ۱۱۹۰ ( %۶۲.۹ ) مورد و از نوع مقصر مربوط به عابر با ثبت۸۳۰ مورد ( %۴۳.۹ ) بوده است. بیشترین علت وقوع تصادفات، عدم توجه به جلو با ثبت ۱۷۸ مورد (%۴۳.۵ ) بوده است. عامل انسانی موثر در وقوع تصادفات که سهم بیشتری نسبت به دیگر عوامل انسانی را به خود اختصاص داده، عجله و شتاب بی مورد بوده است.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، ایمنی تردد ، تصادفات ، مسیرهای ویژه اتوبوس