شناسایی و تدوین راهبرد بهینه حمل و نقل (مطالعه موردی: شهر ساوه)

رشد روزافزون جمعیت سبب افزایش تقاضای سفر و متعاقب آن، استفاده از وسایل نقلیه شخصی به طور چشمگیر افزایش یافته است. این امر فشار حاصل بر شبکه های موجود حمل ونقل را چند برابر نموده است. مسائل و مشکلات مربوط به حمل ونقل از قبیل تراکم، افزایش زمان های تلف شده، تصادفات، تخلفات، آلودگی های زیست محیطی، کاهش منابع انرژی و روند رشد سریع تقاضای حمل ونقل، افزایش تعداد خودرو بدون توجه به زیرساخت ها و انجام فرهنگ سازی و آموزش مناسب باعث شده تا بهینه سازی حمل ونقل یکی از مهم ترین مسائل پیش روی اغلب شهرهای توسعه یافته و درحال توسعه باشد. در خصوص شهر ساوه نیز می توان گفت که شهری درحال توسعه و با رشد سریع هست با توجه به شرایط خاص بیش از سایر شهرهای هم طراز از مشکل ترافیک رنج می برد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و با همکاری ۲۳ نفر از نخبگان، متخصصان و متولیان امر ترافیک شهر ساوه که با کمک تکنیک دلفی دومرحله ای و با استفاده از مدل SWOT نقاط ضعف، قوت، تهدیدات و فرصت های سیستم حمل ونقل شهر ساوه احصا گردید که راهبردهای ترکیبی شناسایی و درنهایت با تشکیل ماتریس QSPM اقدام به اولویت بندی راهبردهای پیشنهادی شده است؛ که با توجه به یافته ها، موقعیت راهبردی ترافیک ساوه در موقعیت تدافعی قرار داشته است، هدف کلی این راهبرد کاهش ضعف های سیستم و خنثی سازی تهدیدات است؛ که مهم ترین اولویت ضرورت استفاده از سیستم های کنترل و مدیریت هوشمند حمل ونقل می باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی راهبردی ، شهر ساوه ، حمل ونقل