تاثیر سرزندگی تحصیلی و خودناتوان سازی تحصیلی بر رضایت از زندگی دانش آموزان متوسطه دوم با میانجیگری ادراک نوجوان از شیوه های تربیتی والدین

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سرزندگی تحصیلی و خودناتوان سازی تحصیلی بر رضایت از زندگی دانش آموزان متوسطه دوم با میانجیگری ادراک نوجوان از شیوه های تربیتی والدین به روش تحلیل مسیر انجام گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان شهر اراک بود که در دوره دوم متوسطه مدارس دولتی رشته های ریاضی، تجربی و انسانی تحصیل می کردند و با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. تعداد افراد نمونه با در نظر گرفتن احتمال افت و نقص در تکمیل پرسشنامه ها، ۷۱۹ دانش آموز در نظر گرفته شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سرزندگی تحصیلی (Dehghanizadeh & Hossein Chari, ۲۰۱۲)، خود ناتوان سازی تحصیلی(ASHS)( Schwinger & Stiensmeier-Pelster, ۲۰۱۱)، رضایت از زندگی دانش آموزان(MSLSS) (Huebner, ۱۹۹۴) و ادراک نوجوان از شیوه های تربیتی والدین(pops)(Robbins, ۱۹۹۴) بود. داده های به دست آمده با روش مدل معادلات ساختاری از نوع متغییر مکنون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای بررسی برازش مدل مقادیر نسبت کای اسکوئر به درجه ی آزادی، (RMSEA)، (CFI)،(NFI)،(TLI)،(IFI) و آلفای کرونباخ گزارش شدند که حکایت از پایایی مناسب مدل داشتند. یافته ها نشان داد سرزندگی و خودناتوان سازی تحصیلی بر رضایت از زندگی و ادراک نوجوان از شیوه های تربیتی والدین اثر مستقیم و معناداری دارند. همچنین اثر مستقیم متغیر میانجی بر رضایت از زندگی تایید شد.با انجام این تحقیق می توان با مشاهده مشکلات آموزشی یا عدم سلامت روان و تشخیص عوامل موثر بر آن در دانش آموزان، برنامه های متناسب را اجرا نمود تا رضایتمندی از زندگی در دانش آموزان افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

سرزندگی تحصیلی