بررسی ارتباط سطح پروتئین واکنشی C و لنفوپنی در مرگ و میر و پیش آگهی بیماران مبتلا به کووید ۱۹

مقدمه: تست پروتئین واکنشی C همراه با کاهش لنفوسیت های خون در تشخیص ابتلا سریع ابتلا به بیماری کوید -۱۹ می تواند کمک کند. لذا این مطالعه با هدف بررسی ارتباط میزان پروتئین واکنشی C و لنفوپنی بر مرگ و میر ناشی از ابتلا به بیماری کووید ۱۹ انجام شد.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی تحلیلی می باشد که بر روی ۱۷۹ بیمار مبتلا به کوید-۱۹ مراجعه کننده به بیمارستان امام حسین (ع) شهرستان شاهرود انجام شد. افراد دارای آزمون PCR مثبت، وجود پروتئین واکنشی C و لنفوسیت در آزمایش ها، مراجعه سرپایی و یا بستری در بخش های عادی، ICU، CCU بیمارستان وارد مطالعه شدند. جهت تجزیه و تحلیل آماری از تجزیه و تحلیل های کای اسکوئر و تی مستقل با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. سطح معنی داری ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.نتایج: ۱۷۹ بیمار وارد مطالعه شدند که ۴/۵۱% از آنها مرد بودند. نسبت مرگ و میر در گروه لنفوپنی ۹/۱۵% بود که بیشتر از گروه با لنفوسیت طبیعی بود و میانگین سنی افرادی که در اثر ابتلا به بیماری فوت کردند به طور معنی داری بیشتر از افراد بهبودیافته بود (۰۱/۰=P). همچنین یافته ها نشان داد میانگین سنی در افراد با CRP بالا، بیشتر است (۰۱/۰=P).نتیجه گیری: با توجه به مطالعه حاضر و نسبت مرگ و میر بالاتر در بیماران با لنفوپنی، می توان لنفوپنی را به عنوان شاخصی برای پروگنوز بیماران پیشنهاد داد و CRP را نیز به عنوان عاملی برای احتمال خطر مرگ و میر در بیماران در نظر گرفت.مقدمه: تست پروتئین واکنشی C همراه با کاهش لنفوسیت های خون در تشخیص ابتلا سریع ابتلا به بیماری کوید -۱۹ می تواند کمک کند. لذا این مطالعه با هدف بررسی ارتباط میزان پروتئین واکنشی C و لنفوپنی بر مرگ و میر ناشی از ابتلا به بیماری کووید ۱۹ انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی تحلیلی می باشد که بر روی ۱۷۹ بیمار مبتلا به کوید-۱۹ مراجعه کننده به بیمارستان امام حسین (ع) شهرستان شاهرود انجام شد. افراد دارای آزمون PCR مثبت، وجود پروتئین واکنشی C و لنفوسیت در آزمایش ها، مراجعه سرپایی و یا بستری در بخش های عادی، ICU، CCU بیمارستان وارد مطالعه شدند. جهت تجزیه و تحلیل آماری از تجزیه و تحلیل های کای اسکوئر و تی مستقل با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. سطح معنی داری ۰۵/۰ در نظر گرفته شد. نتایج: ۱۷۹ بیمار وارد مطالعه شدند که ۴/۵۱% از آنها مرد بودند. نسبت مرگ و میر در گروه لنفوپنی ۹/۱۵% بود که بیشتر از گروه با لنفوسیت طبیعی بود و میانگین سنی افرادی که در اثر ابتلا به بیماری فوت کردند به طور معنی داری بیشتر از افراد بهبودیافته بود (۰۱/۰=P). همچنین یافته ها نشان داد میانگین سنی در افراد با CRP بالا، بیشتر است (۰۱/۰=P). نتیجه گیری: با توجه به مطالعه حاضر و نسبت مرگ و میر بالاتر در بیماران با لنفوپنی، می توان لنفوپنی را به عنوان شاخصی برای پروگنوز بیماران پیشنهاد داد و CRP را نیز به عنوان عاملی برای احتمال خطر مرگ و میر در بیماران در نظر گرفت.