تدوین مدل علی از رابطه بین کیفیت خواب و فرسودگی هیجانی با میانجی گری سبک های شناختی در پرستاران مبتلا به سندرم خستگی مزمن

زمینه و هدف: اختلالات روان تنی از جمله اختلالات ناتوان کننده و پر شیوع در عصر حاضر می باشند. این اختلالات همچون سندرم خستگی مزمن ناتوان کننده بوده و باعث تحلیل جسمانی و روانی می شود. این دسته از اختلالات منشا روانی داشته و مهم ترین راه جهت کاهش این دست از اختلالات مداخلات روانشناختی می باشد. در این میان پرستاران که در خط مقدم سیستم بهداشت و درمان هستند، بیش از پیش با اختلالات روانتنی و به خصوص سندرم خستگی مزمن دست و پنجه نرم می کنند. هدف از این پژوهش تدوین مدل علی از رابطه بین کیفیت خواب و فرسودگی هیجانی با میانجی گری سبک های شناختی در پرستاران مبتلا به سندرم خستگی مزمن می باشد.این پژوهش مستخرج از رساله دکتری مشاوره در دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد می باشد. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بوده و گذشته نگر است. در خصوص روش آماری برای سوال پژوهش و برای ترسیم مدل نهایی از روش معادلات ساختاری استفاده شد. نمونه گیری غیر تصادفی و به صورت در دسترس (به دلیل خاص بودن نوع اختلال) و ۲۹۱ نفر می باشد. در این پژوهش از ابزارهایی از قبیل پرسشنامه های کیفیت خواب پتسبرگ(۱۹۸۹)، فرسودگی هیجانی مسلش و جکسون(۱۹۸۱) و سبک های شناختی کلب (۱۹۸۲) استفاده شد. تمامی ابزارهای ذکر شده دارای روایی و پاپایی تایید شده در پژوهش های داخلی و خارجی می باشد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که کیفیت خواب به صورت تنها و مستقیم نمی تواند فرسودگی هیجانی را پیش بینی کند و مسیرهای غیر مستقیم مدل معنادار است و این نشان از میانجی گر بودن سبک های شناختی در مدل دارد(۰/۰۵> P) یعنی کیفیت خواب با میانجی گری سبک های شناختی می تواند فرسودگی هیجانی را پیش بینی کند. همچنین کلیه فرضیات پژوهش تایید شد و مسیرهای مستقیم معنادار بود. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که با توجه به یافته های پژوهش برای کاهش فرسودگی هیجانی در حرفه پرستاری باید به نوع سبک های شناختی توجه داشت که این مهم در نهایت می تواند باعث کاهش نشانه های فرسودگی هیجانی و افزایش کیفیت خواب در پرستاران شود.

کلیدواژه ها:

سندرم خستگی مزمن ، فرسودگی هیجانی ، سبک های شناختی ، کیفیت خواب