بررسی و تبیین ابعاد و سطوح تفکر انتقادی

برای توسعه و پیشرفت علوم در هر کشوری نیاز به بازسازی، اصلاح و تقویت نظام آموزشی وجود دارد. در جامعه علمی ما نیز تعیین نیازهای آموزشی دانش آموزان باید در الویت برنامه های آموزشی سازمان ها و نهادهای مربوط قرار گیرد. تفکر انتقادی با ویژگی ارزیابی کردن مفاهیم و شناخت پدیده ها، روند حل مسائل را با ریشه یابی عمیق و تجزیه و تحلیل کردن آنها برای دانش آموزان تشریح می کند و توانایی ایجاد روحیه جستجوگری و انگیزه مساله یابی و حل آن را در یادگیرندگان به وجود می آورد که مهمترین نتیجه آموزشی حاصل از آن به ایجاد قدرت بیان و فن نقادی کمک کرده و تحمل درک دیدگاه های مخالف را در دانش آموزان به وجود می آورد. این مهارت ها نیز مانند سایر مهارت های فکری قابل پرورش هستند؛ یکی از مهمترین راه های پرورش تفکر انتقادی، آموزش است و مدارس و دانشگاه ها، کانون آموزش و کتاب های درسی مهمترین وسیله محسوب می گردند. از این رو اگر کتاب های درسی درست تدوین شوند، می توانند نقش موثرتری در آموزش تفکر راهبردی داشته باشند. آموزش تفکر مساله بسیار مهمی است، زیرا مهارت های تفکری که خوب رشد کرده باشند، تقریبا در تمام مراحل زندگی به کار خواهند آمد. در این راستا پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد و سطوح تفکر انتقادی انجام شد. نوع پژوهش کاربردی و شیوه بررسی آن نیز توصیفی- تحلیلی می باشد. همچنین از شیوه مطالعه منابع کتابخانه ای برای جمع آوری اطلاعات و داده های پژوهش، استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، تفکر ، تفکر انتقادی ، دانش آموز.