اثربخشی ۱۲ هفته تمرینات اصلاحی بر ناهنجاری پای چرخیده به خارج در پسران فوتبالیست ۱۰ تا ۱۴ ساله

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی ۱۲ هفته تمرینات اصلاحی بر ناهنجاری پای چرخیده به خارج در پسران فوتبالیست ۱۰ تا ۱۴ ساله بود. مطالعه حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون و با گروههای کنترل و تجربی بود. جامعه تحقیق را پسران فوتبالیست ۱۰ تا ۱۴ ساله جزیره کیش در سال ۱۴۰۱ که به یک باشگاه ورزشی مراجعه نموده بودند تشکیل دادند. آزمودنی هایی که دارای افتادگی ناوی بیشتر از ۱۰ میلی متر بودند به صورت هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری قرار گرفتند. یک گروه به عنوان گروه تجربی و گروه دیگر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. پروتکل تمرین شامل ۳ بار در روز و مدت ۱۲ هفته و هر بار ۵۰ تکرار بر با اقتباس از پژوهش های سانچز-رودریکو (۲۰۲۰) پابون -کاراسکو (۲۰۲۰) بود. از آزمون کولموگروف اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن توزیع دادهها و برای مقایسه میانگین پیش و پس آزمون گروه تجربی و گروه کنترل از آزمون t وابسته و مقایسه پس آزمون گروههای کنترل و تجربی از آزمون t مستقل استفاده شد؛ همچنین از نرم افزار آماری SPSS نسخ ۲۵ جهت تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که تفاوت نمرههای پیش آزمون متغیر افتادگی ناوی در دو گروه آزمایش و کنترل معنادار نیست (۹۴۹/۰.(P= اما تفاوت میانگین نمرههای پس آزمون افتادگی ناوی در دو گروه آزمایش و کنترل معنادار است (۰۰۴/۰.(P= بنابراین می توان گفت که دوازده هفته تمرینات اصلاحی به طور معناداری بر میزان افتادگی ناوی پسران فوتبالیست ۱۰ تا ۱۴ ساله اثربخش بوده است . از این رو، فرضیه پژوهش تایید می گردد.

کلیدواژه ها:

تمرینات اصلاحی ، ناهنجاری پای چرخیده به خارج ، فوتبالیست ، افتادگی ناوی