تاثیر ویروس آبله میمونی بر بقا بیماران هموفیلی

مقدمه و هدف: ویروس آبله میمون اولین بار در سال ۱۹۵۸ جدا و شناسایی شد، علائم، که معمولا خود محدود شونده هستند، به مرحله تهاجم (تب، لنفادنوپاتی، میالژی) و مرحله فوران تقسیم می شوند، بیماران مبتلا به هموفیلی شدید نیز به دنبال ضربه یا حتی بدون هیچ دلیل ظاهری خونریزی در مفاصل، عضلات یا بافت های نرم خود را تجربه می کنند. هدف از این تحقیق بررسی شرایط تاثیر آبله میمونی بر وضعیت بیماران هموفیلی است.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مروری سیستماتیک می باشد که با استفاده از کلید واژه های nurse student, clinical education,nursing instructors, در پایگاه اطلاعاتیpubmed، google scholar، ، Elsevier جستوجو و مقالات مورد نظر مورد مطالعه قرار گرفت.یافته ها: درمان هموفیلی در چند دهه اخیر از زمان ظهور پلاسما و رسوبات منجمد بسیار سریع تکامل یافته است. از طرفی آبله میمون یک بیماری مشترک انسان و دام نادر است که توسط ویروس آبله میمون که متعلق به جنس Orthopoxvirus از خانواده Poxviridae است ایجاد می شود میزان مرگ و میر موردی تا ۱۱ درصد گزارش شده است.نتیجه گیری: باتوجه به اینکه بیماری هموفیلیا یک بیماری هموراژیک وابسته به جنی x هستند و باعث خونریزی از مفاصل، عضلات و بافت های نرم می شود از طرفی ویروس آبله میمونی باعث ایجاد ضایعات پوستی، لنفادنوپاتی، و .... می شود ابتلا به این دو بیماری به طور همرمان می تواند شرایط را از لحاظ روحی روانی و جسمی به هم بریزد و باعث خونریزی های گسترده و مرگ شود.

کلیدواژه ها:

virus ، monkeypox ، hemophili