پارک آبخیز رویکردی چندگانه به موضوع طبیعت گردی و محافظت شهر در برابر سیلابهای اتفاقی (مطالعه موردی شهر سبزوار)

رشد و توسعه سریع شهرنشینی در بسیاری از کشورها از اواسط قرن بیستم آغاز شد. این توسعه منجر بهجایگزینی اراضی طبیعی با مناطق مسکونی و افزایش سطوح غیرقابل نفوذ گردیده است. بارزترین تاثیراین تغییر کاربری افزایش حجم و دبی پیک جریان در مناطق شهری می باشد. بطوریکه این افزایش حجممشکلاتی همچون آبگرفتگی معابر را در نواحی پایین دست منجر شده است. عالوه بر این، مطالعات متعددنشان داده است که کیفیت روانابهای شهری نیز متناسب با توسعه شهرها کاهش یافته است. با این حالبه توجه به تغییرات اقلیم، گاهی مدیریت آب در پایین دست بی اثر بوده و با وقوع حوادث غیرقابل پیشبینی بارندگی، میتواند منجر به جاری شدن سیل در مناطق پایین دست شود، از این رو امروزه بیشترینتوجه برنامه ریزان، به مدیریت رواناب در نواحی منبع تولید آن سطوح نفوذناپذیر میباشد. در این پژوهشسعی بر معرفی معیارهای موثر در مکان یابی مناسب پارک آبخیز داری در شهرستان سبزوار داریم.مهمترین کارکردهای پارک آبخیز ، گردشگری و تفرجگاهی، آموزش و ترویج پروژه های آبخیزداری،کنترل و مدیریت رواناب های فصلی، کاهش فرسایش خاک و رسوب و کمک به تغذیه سفره آبزیرزمینی پایین دست می باشد.

کلیدواژه ها:

پارک آبخیز ، شهر سبزوار ، مدیریت رواناب ، سیلاب ، رواناب فصلی