بررسی نورگیری در خانه های شمال ایران نمونه موردی: خانه فاضلی مازندران

یکی از مهمترین ویژگیهای نور طبیعی ، دگرگونی آن در طول شبانه روز است که باعث حرکت و تغییر حالت در ساعات مختلف می شود. نور و روشنایی در انتقال احساسات مختلف و ادراکات گوناگون نقش بسیاری دارد، که می تواند چگونگی درک ما از ماهیت و زیبایی را تحت تاثیر قرار دهد. بهره گیری از نور طبیعی ، امروزه کمتر به آن توجه می شود. بنابراین پرداختن به حضور نور در معماری خانه و روند بهره گیری از نور طبیعی مباحث گسترده ای را به خود اختصاص می دهد. روش تحقیق بکاررفته در این پژوهش توصیفی است و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای انجام شده است . این پژوهش در پی یافتن پاسخی برای این پرسش است که حضور نور طبیعی در فضاهای خانه های سنتی شمال ایران چگونه بوده است ؟ و نور طبیعی در معماری خانه ایرانی چه نقش و تاثیراتی می تواند داشته باشد؟ نتایج بیانگر آن بوده است که در نورگیری خانه ایرانی به علت تغییر دائمی نور طبیعی ، آدمی وابسته به جریان طبیعی زمان و زندگی است و همچنین نور در معماری این بناها علاوه بر تامین روشنایی وتعیین سلسله مراتب ، نقش به سزایی در تعریف فضا داشته است که بهره گیری مناسب از نورگیرها به بهترین شکل ، بیانگر آن است .

کلیدواژه ها:

نور ، نورگیری ، فضای مسکونی ، خانه