تحلیل زیبایی شناسانه آثار نقاشی مکتب سقاخانه ای (۱۳۴۰-۱۳۳۰ )با الهام از قابلیت های بصری در طراحی پارچه و لباس

مکتب نقاشی سقاخانه ای جریانی هنری است که در دهه ۴۰در ایران شکل گرفت. این گروه هنرمندان از فارغ التحصیلان دانشکده هنرهای تزیینی بودند که به تلفیق نقاشی مدرن با موتیف ها، نمادها و نقشهای ملی - مذهبی پرداختند. تحلیل حاضر در جستجوی شناخت و استفاده کاربردی از آثار این مکتب می باشد. هدف این تحلیل زیبایی شناسانه نقاشی های این مکتب و استفاده از این نقاشی ها در طراحی پارچه و بررسی عوامل اجتماعی موثر در پیدایش این مکتب و تاثیرات نقاشی غربی بر آن است. سپس به شیوه توصیفی تحلیلی می پردازد. بدین منظور ابتدا به معرفی طراحی پارچه ولباس و سپس به سبک و ویژگی های ظاهری آثار و نقاشان پرداخته- محتوی آثار، هدف گروه از خلق آنها، چگونگی واکنش جامعه مخاطب و دلایل آن، همین طورشرایط اجتماعی زمینه ساز ظهور این مکتب را تحلیل می کند. و در آخر بر اساس تحلیل زیبایی شناسانه آثار نقاشان مکتب سقاخانه ای به طراحی پارچه و لباس از بین گزیده ای از آنها پرداخته شده است. روش گردآوری مطالب کتابخانه ای و از طریق فیش برداری است.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی ، نقاشی سقاخانه ای ، طراحی پارچه و لباس