بررسی حذف تتراسایکلین به روش جذب توسط نانوذرات مغنا طیسی اکسیدآهن ۴Fe۳Oوکلینپتولولایت از محلول های آبی

درمطالعه حاضر نانوکامپوزیت Fe۳O۴/Clinoptilolite در آزمایشگاه به عنوان نانوجاذب مغناطیسی سنتز جاذب Clinoptilolite برای حذف تتراسایکلین از محلول های ابی استفاده گردید. ساختار و خواص نانوکامپوزیت Fe۳O۴/Clinoptilolite و جاذب Clinoptilolite به وسیله روش های آنالیز Vibrating sample VSM magnatomeeter، آنالیز طیف سنجی مادون قرمز EDAX,Fourier ( SpectroscopyFourier Transfo spectrosopy scanning electron microscope) SEM و XRD diffraction ) X-ray شناسایی شد. میزان حداکثر ظرفیت جذب qmax برای جاذب Clinoptilolite و (mg/g) ، ۲۰/۱۷ و برای نانوکامپوزیت Clinoptilolite /Fe۳O۴ mg/g ، ۱۸۰/۹ بود. در شرایط بهینه میزان راندمان حذف تتراساکیلین به وسیله نانوکامپوزیت Fe۳O۴/Clinoptilolite ، ۹۰/۶ درصد بود و بیشترین راندمان حذف در PH ، ۷ و ۸ به دست آمد. که می تواند ناشی از مکانیسم های جذب فیزیکی مانند نیروهای واندرولس و پیوندهای هیدروژنی بین مولکول های قطبی تتراسایکلین و گروه های عامل مستقر بر روی نانوکامپوزیت Fe۳O۴/Clinoptiloite باشد. نتایج بررسی استفاده مجدد از نانوکامپوزیت نشان داد که جاذب Fe۳O۴/Clinoptilotie قابلیت استفاده چند باره بدون کاهش قابل ملاحظه در راندمان دارد، که از لحاظ اقتصادی و زیست محیطی استفاده از نانوکامپوزیت Fe۳O۴/Clinoploite را جهت حذف آلاینده های مختلف توجیه می نماید.

کلیدواژه ها:

و XRD ، SEM ، EDAX ، FTIR ، VSM ، Clinoptilolit ، Fe۳O۴/Clinoptilolite جاذب