توسعه مدیریت ریسک در فرایند فورج قطعات با رویکرد آنالیز حالات خرابی بالقوه

امروزه آشنایی مهندسین با فرایندهای مدیریت ریسک را می توان یکی از اصلی ترین نکات در توسعه رفتار سازمانی دانست. توسعه مدیریت ریسک در سازمان منجر به افزایش بهره وری و در نهایت کاهش هزینه می شود. برای این منظور از روش های مختلف مدیریت ریسک در سازمان استفاده می شود. یکی از این روش های اصلی، تحت عنوان آنالیز حالات خرابی بالقوه شناخته می شود که در توسعه مدیریت ریسک موثر است. در پژوهش حاضر با توجه به اهمیت فرایند شکل دهی قطعات فلزی با روش پرسکاری و فورج، توسعه مدیریت ریسک در این فرایند مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد ریسک های متنوعی شناسایی می شود که ریسک های مذکور منجر به کاهش بهره وری در سازمان می شود. به طور نتایج نشان داد ۱۰ ریسک اصلی و بین واحدی در این تحقیق مطرح است که بازه نمرات اولویت ریسک از ۲۰ تا ۵۰۴ متغیر گزارش می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت ریسک سازمانی ، فورج ، آنالیز حالات خرابی بالقوه ، FMEA