بررسی اثر جیره غذایی حاوی مخمر اتولیز شده Saccharomyces cerevisiae روی تغییرات شاخص های بیوشیمیایی بدن (کلسترول و گلوکز) و بیان نسبی برخی از ژن های دخیل در ایمنی (LYZ و TNF-α) در ماهی زبرا (Danio rerio)
محل انتشار: فصلنامه محیط زیست جانوری، دوره: 16، شماره: 1
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 299
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AEJO-16-1_010
تاریخ نمایه سازی: 14 مرداد 1403
چکیده مقاله:
مخمرها یکی از مهم ترین و پرکاربردترین میکروارگانیسم های مورد استفاده در صنایع غذایی می باشند. از این رو، تحقیق حاضر با هدف تعیین اثر جیره حاوی مخمر اتولیزشده ساکارومایسس سرویسیه (Saccharomyces cerevisiae) برتغییرات بیوشیمیایی بدن (کلسترول و گلوکز) و بیان نسبی برخی از ژن های دخیل در ایمنی (LYZ و TNF-α) ماهی زبرا طرح ریزی شد. بدین منظور، تعداد ۴۸۰ قطعه ماهی زبرا با میانگین وزنی ۰/۰۸ ± ۰/۱۸ گرم به صورت کاملا تصادفی در آکواریوم هایی با حجم آب ۴۰ لیتر به مدت ۶۰ روز با سطوح مختلف مخمر اتولیزشده در جیره غذایی پایه شامل ۱(AY۱)، ۲ (AY۲) و ۵ (AY۳) درصد جیره به همراه یک گروه شاهد (سه تکرار) به میزان ۵ درصد وزن بدن مورد تغذیه قرار گرفتند. در پایان دوره، جهت بررسی شاخص های بیوشیمیایی بدن (گلوکوز و کلسترول) از تمام تیمارها برای تهیه عصاره بدن (به دلیل کوچک بودن ماهی) به طور کاملا تصادفی نمونه برداری صوررت گرفت (۵ قطعه از هر تکرار). هم چنین، سنجش بیان ژن های دخیل در ایمنی شامل: LYZو TNF-α به روش استفاده از کل بدن مورد ارزیابی قرارگرفت (۳ قطعه از هر تکرار). نتایج به دست آمده از بیان ژن پس از محاسبه با فرمول -ΔΔct ۲ و هم چنین سایر داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS (ویرایش ۲۱) از طریق آنالیز واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تجلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل نشان داد که کمترین میزان گلوکز به طور معنی داری در گروه شاهد (۱/۴۸±۸۶/۵۱ گرم در دسی لیتر) مشاهده شد (۰/۰۵>P). گروه تغذیه شده با ۲ (۱/۴۸±۳۷/۰۷ گرم بر میلی لیتر) و ۵ (۱/۰۲±۴۳/۳۷ گرم بر میلی لیتر) درصد جیره مخمراتولیزشده دارای میزان کلسترول بیش تری در مقایسه با گروه شاهد (۲/۴۳±۲۵/۶۸ گرم بر میلی لیتر) و تیمار AY۱ (۴/۵۷±۲۷/۰۴ گرم بر میلی لیتر) بود (۰/۰۵>P). بیش ترین میزان بیان نسبی ژن های دخیل در ایمنی نیز به طور معنی داری در تیمار AY۳ (تغذیه با مخمر اتولیزشده به میزان ۵ درصد جیره) مشاهده شد (۰/۰۵>P). به طورکلی، نتایج حاصل از تحقیق حاضر نشان داد که مخمر اتولیزشده توانست سبب بهبود برخی از شاخص های بیوشیمیایی بدن و بیان ژن های درگیر در ایمنی ماهی زبرا شود. بهترین سطح پیشنهادی در تحقیق حاضر، میزان ۵ درصد جیره مخمر اتولیزشده می باشد که می تواند به عنوان یک محرک ایمنی برای ارتقاء سیستم ایمنی ماهی زبرا به کارگاه های تکثیر و پرورش ماهی زبرا معرفی گردد.
نویسندگان
فرشته خلیلی
گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
علی شعبانی
گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
حامد پاک نژاد
گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
محمد مازندرانی
گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
