اثربخشی آموزش مدیریت خشم بر قلدری و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مدیریت خشم بر قلدری و سازگاری اجتماعی دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی در شهر بوکان بود. روش مورد استفاده دراین تحقیق نیمه آزمایشی و به صورت طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهر بوکان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. با توجه طرح تحقیق، تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان پسر پنجم ابتدایی که سابقه قلدری و ناسازگاری داشتند به عنوان نمونه آماری، به روش نمونه گیری هدفمند از مراکز ابتدایی شهر بوکان انتخاب شدند و در دو گروه کنترل ۱۵ نفره و آزمایش ۱۵ نفره قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه استاندارد سازگاری اجتماعی سینها و سینگ و پرسشنامه قلدری ایلینویز بود. داده های گردآوری شده از طریق نرم افزار spss در دو سطح توصیفی (فراوانی، میانگین) و در سطح استنباطی (آزمون کواریانس) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان دادند که تفاوت معنی داری بین میانگین های سازگاری اجتماعی و قلدری دانش آموزان را در دو گروه کنترل و آزمایش وجود دارد. نتایج حاکی از آن است که مقیاس های موردنظر در مرحله پس آزمون تغییر کرده اند که نشانده دهنده اثربخشی مهارت مدیریت خشم در افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش قلدری دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

قلدری ، سازگاری ، مدیریت خشم ، دانش آموزان.