امکان سنجی کاربرد داده های بزرگ در چرخه سیاست گذاری عمومی و حوزه های سیاست گذاری

در گذشته، دولت ها در چرخه سیاست گذاری دسترسی چندانی به منابع اطلاعاتی نداشتند و در هر یک از فرآیندهای سیاست گذاری با کمبودهای اطلاعاتی مواجه بودند. امروزه با ظهور پدیده ای به نام داده بزرگ و فنون آن، امکان جمع آوری و تحلیل داده های مرتبط با انواع سیاست ها جهت تولید دانش در هر یک از مراحل سیاست گذاری فراهم شده است. بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف امکان سنجی و بررسی تاثیر استفاده از کلان داده در چرخه سیاست گذاری عمومی و حوزه های سیاست گذاری در ایران انجام گرفت. بدین منظور از روش کمی دلفی فازی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش، خبرگان دانشگاهی و مدیران و متخصصان حوزه سیاست-گذاری و حجم نمونه ۱۷ نفر است که برای نمونه گیری از روش غیرتصادفی و هدفمند گلوله برفی استفاده شد. به منظور گرداوری داده ها از دو پرسشنامه مربوط به امکان سنجی استفاده از داده بزرگ در ۶ مرحله از چرخه داده سیاست گذاری و ۱۶ حوزه سیاست گذاری استفاده شد. نتایج تحلیل داده ها حاکیست که در بستر سیاست گذاری جمهوری اسلامی ایران، بکارگیری کلان داده در چرخه سیاست گذاری عمومی بترتیب در مساله یابی و تعیین دستور کار از امکان بیشتری برخوردار است. همچنین بر اساس سطح آمادگی هر یک از حوزه ها در شرایط بومی ایران، بکارگیری داده بزرگ در حوزه های سیاست گذاری دفاعی و امنیتی، حمل و نقل عمومی، بهداشت و سلامت، مسکن و شهرسازی، آمایش سرزمین و نظام مالیاتی از امکان بیشتری برخوردار است.

کلیدواژه ها:

داده بزرگ ، دولت ، سیاست گذاری عمومی