مراقبت های پرستاری فراموش شده در بخش مراقبت های ویژه

مقدمه و هدف: مراقبت های پرستاری در بخش مراقبت های ویژه (ICU) به علت گستردگی و پیچیدگی مراقبت های مورد نیاز از اهمیت خاصی برخوردار است . به تاخیرافتادن یا فراموش شدن این مراقبت ها، می تواند با عوارض جدی و مرگ و میر و نارضایتی بیماران و پرستاران همراه باشد. این مطالعه ، به بررسی مراقبت های پرستاری فراموش شده در بخش مراقبت های ویژه در چهار بیمارستان دولتی شهرستان آمل می پردازد. ۱ مواد و روشها: این مطالعه از نوع توصیفی - تحلیلی و نمونه گیری به روش سرشماری می باشد. ابزار پژوهش پرسشنامه دو بخشی شامل مشخصات دموگرافیک و بررسی مراقبت های پرستاری فراموششده کالیش MISSCARE است . این پرسشنامه شامل ۲۴ سوال که با مقیاس لیکرت ۵ نمرهای پاسخدهی می شود، است . حداقل و حداکثر نمره پرسشنامه ۱۲۰-۲۴ است . یافته ها: نمونه ها، ۱۸۰ پرستار شاغل در بخش های مراقبت ویژه شهرستان آمل با میانگین سنی ۳۷/۷ ± ۹۹/۳۲ بودند که اکثر آنها (۴/۷۴ درصد) را پرستاران زن تشکیل دادند. بین مشخصات دموگرافیک و مراقبت های پرستاری فراموش شده رابطه معنی داری مشاهده نشد. میانگین مراقبت های پرستاری فراموششده ۳۲/۱۴ ± ۱۵/۶۱ بود. بیشترین مراقبت های پرستاری فراموششده مربوط به »نظارت بر غذادادن به بیمار قبل از این که سرد شود« (۰۲/۱ ± ۲۷/۳) و »حرکت دادن بیمار سه بار در روز یا طبق دستور« (۰۴/۱ ± ۱۵/۳) و کمترین مراقبت های پرستاری فراموششده مربوط به »کنترل جذب و دفع مایعات« (۸۴/۰ ± ۷۸/۱) و »ارزیابی و مراقبت از مسیرهای وریدی محیطی و مرکزی بیمار بر اساس گایدلاین های بیمارستانی « (۸۲/۰ ± ۸۲/۱) می باشد. نتیجه گیری: توجه پرستاران، سرپرستاران و مدیران بیمارستان و دانشکدههای پرستاری به نوع و میزان مراقبت های فراموش شده همراه با جستجوی علل فراموش شدن مراقبت ها و اندیشیدن به راهکارهای رفع یا کاهش آنها می تواند گام موثری در ارتقای کیفیت مراقبت پرستاری در بخش ویژه و کاهش عوارض و مرگ و میر در این بخش همراه با ارتقا سطح رضایت پرستاران و بیماران باشد.

کلیدواژه ها:

مراقبت پرستاری فراموششده ، پرستاری ، بخش مراقبت ویژه