اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر مهار شناختی، پریشانی روان شناختی و فرانگرانی دانشجویان دانشگاه پیام نور تبریز

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر مهار شناختی، پریشانی روان شناختی وفرانگرانی دانشجویان دانشگاه پیام نور تبریز انجام شد. پژوهش حاضر آزمایشی و از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه مورد مطالعه تمامی دانشجویان دانشگاه پیام نور تبریز می باشد. با توجه بهمطالعات مشابه قبلی تعداد حجم نمونه ۴۰ نفر انتخاب شد که که از این میان ۲۰ نفر در گروه کنترل و ۲۰ نفر درگروه آزمایشی پذیرش و تعهد به صورت تصادفی گمارده شدند. برای ارزیابی متغیرهای پژوهش از پرسشنامههای پریشانی روانشناختی کسلر و همکاران (۲۰۰۲)، فرانگرانی ولز (۲۰۰۵) و آزمون استروپ (۱۹۳۵) استفادهشد و برای اجرا نیز از پروتکل درمان پذیرش و تعهد هیز و همکاران (۲۰۱۲) استفاده شد که شامل ۸ جلسه دوساعته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های پژوهش از تحلیل واریانس استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار کامپیوتری SPSS نسخه بیست و یکم استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داددرمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به صورت معنی داری بر بهبود مهار شناختی و کاهش پریشانی روان شناختی وفرانگرانی دانشجویان دانشگاه پیام نور تبریز در سطح (۰۵ / ۰ > p) موثر می باشد. با توجه به یافته های پژوهشمی توان نتیجه گرفت که برای بهبود سلامت روان دانشجویان و کاهش پریشانی روانشناختی و فرانگرانی وبهبود مهار شناختی می توان از درمان پذیرش و تعهد استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

درمان پذیرش و تعهد ، مهار شناختی ، پریشانی روانشناختی ، فرانگرانی ، دانشجویان