تحلیل نقوش سفالینه های نیشابور برای کاربری در لباس بانوان

سفال نیشابور در قرون سوم و چهارم ه.ق آئینه تمام نمای هنر ایرانی در دوره صدر اسلام است. این آثار بیانگر رشد اقتصادی و فرهنگی نیشابور در دوره سامانیان است و از حیث تنوع و تعداد نمونه های باقی مانده بر دیگر آثار سفالین برتری یافته و تا به امروز نگاه دقیق و موشکافانه هنردوستان و پژوهشگران را متوجه خودساخته است. هدف از تحقیق حاضر تحلیل نقوش سفالینه های نیشابور برای کاربری در لباس بانوان می باشد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و استدلالی است. جامعه آماری پژوهش نقوش سفالینه های نیشابور می باشد که ۴۰ نمونه از آن ها از منابع مختلف گردآوری می شود. باتوجه به دسته بندی های مختلف فست فشن، ۴۰ نمونه انتخاب شده که بیشتر در منابع قابل دسترسی است و باتوجه به منابع در دسترس تعداد ۴۰ نمونه در دسترس بوده است و قابل انطباق با پوشاک است. گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و میدانی است. به منظور تجزیه وتحلیل اطلاعات نقوش سفالینه های نیشابور باتوجه به دسته بندی آن ها جمع آوری می شود و مولفه های ایجاد نوع آوری در پوشاک استخراج می شود. به منظور گردآوری نقوش ۴۰ نمونه گردآوری می شود و آن ها را دسته بندی کرده و از میان آن ها یک درمیان انتخاب می کنیم و از این نقوش بر روی لباس ها استفاده می شود. نتایج تحقیق نشان می دهد که با نگرشی نوآورانه به طراحی لباس اجتماع بانوان و حرکت به سوی ارزش آفرینی برای مانتوهای فست فشن و جایگزینی ارزشمند شدن با استفاده از نقوش هویت مند به احیای فرهنگ اصیل ایرانی کمک نموده و با ایجاد طرح هایی برای فرهنگ سازی این نوع طراحی ها، به تجلی نگرش در ابعاد مختلف این روند کمک شایانی نمود.

کلیدواژه ها:

نقوش سفالینه ، سفالینه های نیشابور ، لباس بانوان